Notice: Undefined variable: verifyOutput in /customers/c/1/e/kuiko.nl/httpd.www/cms/plugins/system/GoogleAnalytics/GoogleAnalytics.php on line 86 Voorseizoen 2021 https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021 Wed, 08 Dec 2021 13:31:24 +0100 Joomla! - Open Source Content Management nl-nl info@kuiko.nl (Kuiko) Beth https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/843-beth https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/843-beth

Het was toeval dat ik vanmorgen nadat ik in alle vroegte al met Wisky naar buiten was geweest bij het plaatje van Beth Hart uitkwam. Deze zangeres kan als niemand anders met haar stem enorme mentale pijn beschrijven. Wie haar niet kent moet op youtube maar eens zoeken naar "L.A. Song".

Plotseling heb ik enorme drang om naar De Mortel te karren. Waar ik nog twijfelde of ik nog wel door wou gaan met alweer een nieuw seizoen, maak ik de start al zonder er over na te denken. Onderweg denk ik aan de verrassende mutaties van het mij toch zo bekende landschap bij de toren, Ik zag dat bij mijn vorige bezoek van alweer een paar weken geleden al.

Ik zie de toren in de verte nauwelijks door de laag neveligheid opdoemen. Het deert me niet. Ik heb zin om er wat rond te dolen en alle mutaties nog eens goed in me op te nemen.

Mijn kijker heb ik al een poos in de auto laten liggen en doordat de auto nauwelijks warm is geworden door het beperkt aantal ritjes in deze Coronatijd is het er vochtig. De glazen van de kijker lijken ook van binnenin vochtig. Met het blote oog kan ik meer van de toren waarnemen dan met de kijker.

Ik zoek een valk maar kan er geen vinden. Mijn linkeroor zit potdicht en ik merk meteen wat dat doet met je vermogen om je op geluid te orienteren. Ik hoor de buizerd maar ik heb werkelijk geen idee vanwaar het geluid komt.Mijn oog valt dan op het boompje dat op het spottersveldje nu al minstens twee hete en droge zomers heeft overleefd. Ik ga er naast staan en meet dat de topjes boven mijn schouder uitsteken. Het stemt me tevreden. Aan de andere kant van de Loop vormen dennen en berken een haag aan hindernissen om het veld erachter tot aan de bosrand te kunnen overzien. Daar gaan we wel wat missen, weet ik al. De zandhoop wordt er ook niet hoger op. Even vraag ik me af hoe het er zal uitzien wanneer dit hele veld uit jonge boomaanplant zal bestaan. Ik heb vorige keer al verteld over het "shell-bos".

Omdat ik geen valk kan ontdekken ga ik meteen op pad. Onderweg bekijk ik de toren zo nauwkeurig als ik maar kan, maar een valk kan ik niet ontdekken. Ik ga door het uitgedunde bos links naast de toren en kijk op het flink verbrede deel van de Snelle Loop. Ik zie een waterhoen op weg naar beschutting. En loop dan weer door tot ik op de hoek sta op weg naar het bruggetje. Ik sta pardoes stil, schrik ik ervan? De Loop is breed, maar het bruggetje is helemaal anders. Meteen zie ik het mechanisme waarmee het waterpeil gecontroleerd kan worden. Het veroorzaakt een heuse waterval. Ik sta even verbaasd, maak mijn plaatjes en vervolg mijn weg langs de Loop. Aan de andere kant is een pad ontstaan. Er is een hele rij bomen weggehaald om met gemotoriseerde werktuigen aan de oever van de Loop te kunnen werken. Ik zie kansen voor een ijsvogeltjeswal, of die er ook komt weet ik niet. Ik loop verder en kijk nog eens naar de onnatuurlijke doorsteek van het water bij het bankje en het betonblok. Met stenen is de kant wat verstevigd. Ik ga door want ik ben nu erg benieuwd of ik aan de achterkant een valk kan ontdekken. Nog altijd gaat er een klein vreugdestoorje door me heen wanneer dit het geval is. De valk zit bij de lage antenne aan de linkerkant.

Verderop ontdek ik de kudde, ze lijkt flink uitgedund maar ik kan niet het hele gebied waar ze nu staan overzien. Ik ga terug naar het bruggetje. Ditmaal ga ik er overheen naar het veld wat ik altijd omschrijf als "de overkant van de Snelle Loop". Tot mijn verbazing gaat het poortje niet open wanneer ik er links tegenaan druk. En dan zie ik dat de scharnieren nu aan de andere kant zijn aangebracht. Ik moet dus rechts drukken. Het poortje gaat vrij zwaar open, maar dat is niet erg. Het gaat dus ook stevig dicht (we zullen voortaan nog meer harde knallen horen wanneer passanten het poortje laten dichtknallen).

Twee wandelaars met een jonge bruine Labrador komen me tegemoet. De hond loopt los en stormt op me af. Ik herken het jeugdig enthousiasme van Wisky (die wel wat rustiger is geworden maar nog altijd blij tegen iedereen wil opspringen die hem aardig lijkt). Zijn baasje roept hem terug. Ik heb nog altijd dubbele gevoelens bij loslopende honden in een natuurgebied, een beetje keur ik ze af een beetje vind ik het ook wel leuk. Zo lang baasje controle heeft en neemt...

Ik loop een stukje door het veld en kom bij de oversteek bij de zandhoop uit. Ook hier is de oversteek van betontegels gemaakt. En dan pas valt me het ontbreken van het watervalletje hier op. Hoe vaak heb ik hier staan te genieten van het geraas van het water dat zich een weg wrong tussen de keien alsof het om de Niagarafalls zelf ging.

Ik keer om en loop even naar de grote poel. Weinig verandering. Terug naar het drassige pad en daar zie ik een paar rijtjes berken en dennen bij elkaar staan alsof ze daar bewust zijn geplant. Ik zie er wel wat voordelen van. Dit gaat een haagje vormen waarachter je mogelijke nesten van spechten in de gaten kunt houden. En mocht een valk zijn prooi in dit veld droppen biedt het vanaf de andere kant een mooie observatieplek. Mijn fantasie ziet dus kansen en beperkingen bij alle aanpassingen. We zullen het zien.

Wanneer ik door het poortje terug ga valt het niet mee om een klap te voorkomen. Ik ben op het verharde deel van de Hemelsbleekweg wanneer ik me nog even omdraai om de toren nog even te scannen. Ik zie de valk op de koektrommel. Deze verorbert een vers opgehaalde prooi en is daar tijdens mijn wandeling stiekem gaan zitten. Ik loop een stukje verder door en draai me opnieuw om: daar nadert er nog een. Ik twijfel er niet aan of dit moet de valk zijn die hiervoor aan de achterkant zat. Je weet het echter nooit. Er kan zich tijdens mijn wandeling een heel filmverhaal hebben afgespeeld. De valk landt op een kozijn schuin onder de koektrommel. Nog even een paar plaatjes... dan voel ik weer dat ik het koud heb.

 {AG}2021/voorseizoen/d0102{/AG}

 

 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Sat, 02 Jan 2021 12:32:50 +0100
Drie koningen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/844-drie-koningen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/844-drie-koningen

Het is niet dat ik erg gelovig ben, maar mijn moeder heeft me geleerd dat 6 januari de dag is van Drie Koningen. Bij ons betekende dat meestal dat de kerstboom en de kerstgroep met stal weer keurig opgeruimd werden. De Wijzen uit het Oosten waren op bezoek geweest en hadden het wonderlijke kindje Jezus gezien en dus kon de boel opgeruimd worden. Onze kerstgroep kende niet eens drie koningen dus dat was dan gemakkelijk zat.

Ik start de dag met een reparatie aan mijn hometrainer. Helaas lukte het me niet om bij het dwarsliggende onderdeel te komen en was de reparatie niet erg succesvol. Maar ondanks dat heb ik mijn kilometers toch weer gehaald en na een frisse (nou ja, liever warme) douche voel ik me weer lekker fris. Het heeft allemaal wat langer geduurd dan het plan was. Ik kijk naar Wisky en weet niet zo goed wat te doen. Mijn auto heeft een hoge instap, voor mij prettig, maar voor de hond iets minder. Ga ik hem plagen door hem mee te nemen? Eenmaal daar, heeft hij het grootste plezier, maar weer terug in de auto is heel wat minder prettig voor de ondertussen toch al wat oudere hond. 

Ik moet nog maar eens goed nadenken over een constructie waarmee ik hem makkelijker kan laten instappen. Voor nu besluit ik alleen te gaan.

Het voelt wat fris aan en ik besluit de thermosbeker uit het kerstpakket maar eens te gaan uitproberen. Twee kopjes kunnen er in.

Onderweg denk ik na over allerlei zaken waar ik me nu vooral niet druk om moet gaan maken. Dat lukt niet zo. Maar wanneer ik in de berm van de Hemelsbleekweg een auto zie staan hoop ik op een metgezel om al het moois mee te delen. Is dit de auto van Sjef en Els? Ik ben heel slecht in het onthouden wie welke auto heeft, maar wanneer ik een leeg spottersveldje zie weet ik eigenlijk wel zeker dat het Sjef en Els zijn die aan de wandel zijn.

Op de toren geen valk. Net als eerder deze week hoor ik opnieuw een buizerd maar met mijn nog steeds potdicht verstopte linkeroor kan ik totaal niet inschatten van waar het geluid komt. En omdat ik verkouden ben (maar toch negatief getest), ben ik bij de huisarts niet welkom voor deze niet levensbedreigende ongemakken. Ik snap dat ook, maar lastig is het wel.

Dan opeens een beweging bij de toren. Het lijkt vanaf de onderste ring, en het is een valk die met een sierlijke boog aanzet voor de koektrommel. Ligt daar wat te eten, het lijkt even zo, maar dan komt de valk overeind en lijkt alert de omgeving te scannen. Waar zou de andere nu zijn? Waar is mijn nieuwsgierigheid het grootste naar, deze valk langer bekijken of toch op zoek naar de andere?

Ik ga aan de wandel, niet om heel veel moois te zien. (Het is er altijd al mooi) Op het pad in het bos komt me een wandelaar tegemoet. Op dat moment zie ik het waterhoentje weer in de Loop, maar wanneer ik het op de foto wil zetten kan ik het niet meer vinden. Ik groet en de man vraagt of ik al fraaie foto's heb kunnen maken. Ik lach en zeg: "wanneer ze zich niet verstoppen op het moment dat ik wil knippen wel". Verderop was hij ook al twee mensen met camera's tegengekomen. Wanneer ik mijn vraag "een man en een vrouw, niet heel erg groot?" met "Ja, dat klopt", beantwoord krijg weet ik wel genoeg.

Ik loop een stukje verder en zie het waterhoentje opeens weer opdoemen. "Hebbes". Ik wandel langs de Loop en bedenk dat vissen niet stroomopwaarts kunnen door de hoge sluis bij het bruggetje. Heet dit eigenlijk wel een sluis? Boeit me niet. Verder gaat het. Een stuk voor me komt een vrouw met een zwarte hond uit het bos, ze wandelt dezelfde kant op die ik ook voorgenomen heb en het lijkt wel of ik haar op gepaste afstand volg. De koeien staan nu in het veld aan de andere kant van de Loop. Ik maak een foto. En ga door het poortje. Geen valk aan de achterkant. Snel maar weer terug dan.

Waar ik vorige keer baalde van het verdwijnen van de vistrap bij de zandhoop. Hier is een alternatief. Het water raast tussen de keien door. Helaas laat ook hier mijn gehoor het afweten.

Ik sjok terug en zie nog net hoe iemand het spottersveldje verlaat. Seconden later ben ik op de weg en keert de auto op dezelfde weg en rijdt richting de Bakelseweg.

Nog even een blik op de toren. De valk is weg van de koektrommel. Ik pak mijn thermosbeker en neem een paar slokken. Toch lekker om jezelf zo even op te kunnen warmen.

Ik ga terug naar de auto en zie dan hoe een vink op de boomstam landt waar (vermoedelijk Piet) een laagje zaad heeft gestrooid. "Prachtige vink, mooi slot van mijn bezoekje.

{AG}2021/voorseizoen/d0106{/AG} 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Wed, 06 Jan 2021 12:56:21 +0100
Marko Hietala wat een heftig besluit https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/846-marko-hietala-wat-een-besluit https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/846-marko-hietala-wat-een-besluit

Mijn vaste lezers weten dat ik een enorme fan ben van een Finse symphonic metal band. Het is de band van Floor Janssen, zoals Gijs Staverman tijdens zijn presentatie van Ghost Love Score bij de Top2000 opeens ontdekte. Marko Hietala is de bassist met zijn fantastische stem die menige samenzang met Floor tot een enorm hoogtepunt bij de live-concerten wist te tillen, Marko, de viking met zijn vikingbaard en lange blonde manen, is voor mij meer het gezicht van de band (Nightwish) dan de oprichters Tuomas (Metal Mozart) en de kleine gitarist Empuu tesamen.

Juist deze Marko kondigde gisteren zijn vertrek, en zelfs geheel uit de openbaarheid treden aan voor tenminste een jaar. Het schokte me, maar de psychische grondslag achter deze beslissing begrijp ik als geen ander. Iedereen kent ook wel de verhalen van grootverdieners in de muziek die zelf geen noot bijdragen ten koste van de artiesten zelf. Het verhaal achter Ticketmaster kende ik niet en schokte mij ook. 

Vandaag is hij jarig (55) en vanaf deze anonieme plaats wens ik hem het allerbeste. Ik hoop op zijn terugkeer, zijn "Islander" en zijn perfecte cover van "High Hopes" zijn onnavolgbaar. Net zo als alle samenzangen met Floor in en buiten Nightwish.

Ik ga mijn troost zoeken bij de toren. Ik heb het weerbericht gehoord en weet dat de koude oostenwind guur zal zijn, maar niets zal me tegenhouden om niet tenminste even te gaan Mortelen.

Het voelt meteen guur aan en op de toren kan ik geen valk ontdekken. Mijn zwartwitte das ligt in de auto maar ik weet dat ik mijn handschoenen ben vergeten. Dan maar snel aan de wandel in het bos is het vanzelf ietsje minder koud al zijn de bomen natuurlijk nog niet met een bladerdak bedekt. Bij de zandhoop zie ik de eerste beweging in de Loop. Het zijn twee nijlganzen waarbij de eerste zich lijkt te willen gaan verschuilen terwijl de ander het op een krijsen zet. Kennelijk om de aandacht op zich te vestigen. Hij vliegt blaffend op en ik maak er een paar plaatjes van. De laatste jaren hebben we niet veel van de nijlganzen gezien, ze waren er wel maar veel van een gezond nestje jongen hebben we niet waargenomen. Ik heb altijd gemengde gevoelens of deze vogels die niet inheems zijn nu wel of niet welkom zijn.

Verder gaat de wandeling langs de Loop. Het water klatert bij het bruggetje maar zoals ik eerder al aangaf klinkt het mechanisch en niet "echt" als een waterval. Ik zie in de verte een zilverreiger maar deze schrijdt al snel buiten mijn zicht. Dan opeens een bekend geluid. Slechtvalken begroeten elkaar met een flink gekrijs. Ik zie nog net tussen de kale boomtoppen door hoe er een landt op het dak aan de achterzijde in de buurt van de lage antenne.

Mijn tempo gaat iets omhoog en bij het zijpad probeer ik een betere blik te kunnen werpen, maar nu gaat mijn aandacht naar een grote bonte specht die tegen het licht in van een berk naar een andere boom hopt. Ik probeer foto's te maken maar ik besef dat het hooguit een silhoutbeeld zal worden. Verder gaat het door het slingerpoortje. Bij een van de vele vistrapjes maak ik een minifilmpje om vooral het geraas van de watervalletjes vast te leggen. Dan weer een blik op de toren. De valk zit ongunstig tussen de antenne en het hek waardoor hij niet fraai op de foto te zetten is.

De kou krijgt me in zijn greep. Ik heb er toch wel spijt van dat ik geen handschoenen bij me heb en besluit maar terug te keren naar het bos. Ik zie de zilverreiger nog steeds schrijden en maak me dan op weg naar het bruggetje. In de verte zie ik iets wits. Mijn kijker vertelt me dat er een tweede zilverreiger in de buurt zit. Ik ga niet over het bruggetje want de kou begint het te winnen van de zin om langer te blijven. Bij het spottersveldje doe ik nog een poging om de tweede valk te ontdekken, maar dat lukt me niet. Op de toren kan ik niet kijken dus neem ik maar aan dat daar de andere zit.

Wanner ik het portier van de auto sluit voel ik het comfortabele van niet in de wind zijn. Ik keer de auto en zet koers naar Home. Zeker niet ontevreden. Thuis ga ik maar weer eens een elpee opzetten... van Nightwish natuurlijk... met Marko en met Floor...

 

{AG}2021/voorseizoen/d0114{/AG} 

 

  

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Thu, 14 Jan 2021 12:18:04 +0100
Dan hedde nie goed gekeke https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/847-dan-hedde-nie-goed-gekeke https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/847-dan-hedde-nie-goed-gekeke

Hij was geen man van heel veel woorden, al kon hij altijd prachtig vertellen. Maar hoe vaak kon hij met één zin de spijker op de kop slaan. Ik heb het over mijn vader die alweer een paar jaar geleden overleden is. Het gemis wordt er niet minder om.

Ik moet naar buiten, mijn hoofd moet leeg. Het rondje met de hond vanmorgen was al een beginnetje, maar het moet nog veel meer. En waar lukt dat het best? Inderdaad.

Eergisteren was ik aan het zoeken via Google naar de uilencams van buurman Hans en kwam ik meer dan per ongeluk uit op de bewegende cambeelden van De Mortelse buitencam. 

En precies op dat moment werd er ingezoomd op het koppie van een slechtvalk. Een screenshot was zo gemaakt. De zin in het nieuwe seizoen werd er procenten mee verhoogd.

Vanmorgen toog ik op pad. Even lekker de frisheid in.

Ik zie dat de poort bij de toren open staat en een busje staat op het terrein en een andere er net buiten. Het lijkt wel alsof de mannen buitenonderhoud aan het uitvoeren zijn. Wat ik al vermoed blijkt waarheid: geen valk te zien natuurlijk. Het uitkrabben van mossen tussen de klinkers en het wegblazen van de bladeren en troep met de bladblazer zorgen voor teveel herrie.

Het is het soort werkzaamheden dat af en toe een keer nodig is en ik ben er blij mee dat er voor gekozen is om dat nu te doen. De mannen zijn warm ingepakt en hun lijkt de kou niet te deren. Het valt ook wel mee met de kou. De wind is weg en dat scheelt een stuk.

Terwijl ik de mannen even groet ga ik op pad. Ik weet wel dat de kans op een valk aan de achterkant net zo groot is als aan de voorkant, maar de wandeling is gewoon een doel op zich.

Ik hoor vogeltjes en wanneer ik een paar koolmeesjes zie zijn ze ook meteen weer weg wanneer ik een foto wil maken. Het is niet echt weer voor fraaie foto's maar ach, alles is meegenomen. Het winterkoninkje wil zich niet laten zien, wel horen. Aan de achterkant geen valken te zien natuurlijk, Ook hier hoor ik de vogels wel, maar zie ik ze niet. Ik ga het bruggetje over. Een bekende komt me tegemoet, een minipraatje en we vervolgen ons pad. Ik loop weer naar de oversteek bij de zandhoop. Maak een foto van de bussen bij de toren en ben te laat wanneer meerkoetjes en een reiger zich uit de voeten maken. Dan nog even door naar het achtuurboompje. Ook hier hoor ik wat kleine vogels maar ook deze kan ik niet vinden. 

Dan schiet ik in de lach: ik zie een reflectiepaaltje bij de Loop waar ik vorige keer toch zeker een zilverreiger meen gezien te hebben. Heb ik het zo mis gehad? Ik grinnik even en controleer toch even de foto's op mijn toestel. Pfff, naast ditzelfde paaltje zat toch echt een zilverreiger. Gelukkig!

Ik keer me om en verander de koers naar de grote poel. Dan pas merk ik de molshopen op die menig tuinliefhebber tot wanhoop zouden hebben gedreven. Het zijn er veel, maar hier kan het geen kwaad. Door naar de poel.

Ook daar geen beweging en dus maar terug naar het poortje, het bruggetje over en langs de toren terug naar de auto. 

"Niet veel gezien", bedenk ik als titel voor het aanstaande verhaaltje maar dan plotseling denk ik aan wat mijn vader zou zeggen: "dan hedde nie goed gekeke". Een one-liner, een waarheid als een koe, typerend voor mijn vader.  Over de titel hoef ik al niet meer na te denken...

{AG}2021/voorseizoen/d0118{/AG}

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Mon, 18 Jan 2021 12:16:08 +0100
In het ootje genomen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/848-in-het-ootje-genomen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/848-in-het-ootje-genomen

Om 14:25u exact zal het droog zijn zegt buienradar. Nu is het altijd prettig om ergens op tijd te zijn dus ben ik al om 14:20 ter plaatse. Waar? Ja, natuurlijk daar!

Ik zet de ruitenwissers uit en wacht geduldig (nou ja geduldig) af tot het 14:25u is. De ruiten van de auto druppelen nog steeds (te) snel vol. De drie volgende minuten duren erg lang. Maar dan rits ik mijn jas toch maar dicht, hang ik mijn kijker om en grijp ik mijn camera. Ik waag het er op. Droog is het nog steeds niet.

Dan valt me iets op dat de al beoogde verhaaltitel een tweede betekenis geeft. Wat staat er namelijk in het veld, en nee dit is geen vroege aanloop naar een volgende 1 april grap, maar wel naar een geslaagde 1 april grap uit het verleden: er staan namelijk PIKETPAALTJES in het veld.

Een buizerd vraagt mijn aandacht maar ik kan hem niet vinden, maar ik ben ondertussen erg benieuwd naar wat de toren me zal bieden dus gaat mijn aandacht daar snel naar toe.

Door de regennevel heen zie ik hoe een grotere valk op de koektrommel zit, ik ben er vrij zeker van dat dit de vrouw des huizes is. Terwijl ik sta te bedenken dat met deze modderige omstandigheden een wandeling naar de achterkant niet aan te bevelen is zie ik plotseling een beweging bij de toren. Is het een slechtvalk? De vlucht lijkt er wel heel erg op. Beter in beeld. Ja hoor het moet het mannetje zijn. Hij landt op een bekende plek namelijk op het schotelkapje op de eerste ring. Man? Zekers te weten.

En dan kijk ik nog even verder van verdieping naar verdieping, naar de nestkast, naar het dak.... hee kijk nou eens. Dat is zo te zien een nieuwe stang die op de hoek van de toren is bevestigd. Dat lijkt een nieuwe ophanging voor de verwijderde dakcam. Goed nieuws dus!

Aan de overkant van de Loop is er onrust onder een kudde duiven. Ik probeer de oorzaak te ontdekken. Met mijn kijker scan ik de bomen en zie dan iets wat in eerste instantie lijkt op een trosje verdorde bladeren die door de wind heen en weer wiegen. Maar dan kijk ik nog eens en dan kom ik tot een andere conclusie. Nu nog even met mijn camera naar dezelfde plek zoeken en knipperdeknip: een buizerd lijkt een prooitje te verschalken. Nog een blik naar de toren. Er komt iets van de toren wat wapperend en als een liggende wokkel roterend naar onder komt. Het is geen dier maar het lijkt een zwart plaatje dat wat geknikt is. Ik sta te lang te staren om te achterhalen wat het nu eigenlijk is om er nog een foto van te kunnen maken.

Dan nog maar wat plaatjes van de toren en maar snel naar huis. Het was kort maar voldaan keer ik huiswaarts.

 

  {AG}2021/voorseizoen/d0202{/AG}

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Tue, 02 Feb 2021 15:30:23 +0100
Veelzijdig uurtje https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/849-veelzijdig-uurtje https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/849-veelzijdig-uurtje

Het is droog, af en toe zie ik een wijfelend zonnetje pogingen doen om zich even te laten zien. Ik heb zin om even te gaan rijden. Dat is wel even anders geweest dus grijp ik de gelegenheid en de zin aan om even te gaan. Een uurtje maximaal. We zien wel wat we zien.

Er staat verderop een auto in de berm en in de verte zie ik mensen het bos achter de poel in gaan. Verder is het stil. Op de toren kan ik geen valk vinden. Niet in een eerste scan maar ook niet in een nauwkeurigere poging.

Ik sta al op het punt om een wandeling in te zetten wanneer een brommer rustig aan komt rijden. Ik herken de berijder niet maar wanneer hij me iets toeroept weet ik het opeens weer. Dit is Marcel van de Kerkhof met wie ik ooit samen heb staan te genieten van een prachtige prooiaanvoer met dito overdracht naar de jonkies toe. Hij had prachtige plaatjes en hij vroeg me er een verhaal bij te schrijven voor in een krantje.

Terwijl we een praatje maken haalt hij een onderwerp naar voor waar ik van schrik: hij herinnert zich dat hij gehoord heeft dat een bekende ijsvogelkenner uit de buurt overleden is. Ik schrik omdat ik aan iemand denk waarvan ik niet hoop dat dit over hem gaat. Wanneer Marcel even later wegrijdt schiet me opeens een ander persoon te binnen en die is inderdaad (al een hele poos geleden) overleden. Een beetje vreemd gedacht maar ik ben toch wat opgelucht. 

De buizerd meldt zich weer en op de toren is ook opeens wat beweging. Ik zie nog net hoe de slechtvalk hoog in de hoge antenne gaat zitten. Niet heel veel later is daar ook nummer twee. Deze gaat voor een kort bezoek op het rooster. Wanneer beide valken even later even in de lucht zijn geeft met dat een klein beetje gevoel van sensatie. Toch is dat natuurlijk niks anders dan een dageljkse gebeurtenis die niets voorstelt. Het zal seizoengewenning zijn. Een busje gaat richting toren en even later zie ik hoe de toegangspoort open gaat. 

Ik weet niet of dit voor onderhoud is of dat er wellicht iets aan de cambeelden gedaan gaat worden.

Het zonnetje breekt steeds minder door en de kou komt van de grond. Het waait niet, het regent niet, dus het voelt aan als eerlijke kou, niet gemeen maar evengoed toch wel kou.

Dan is er weer wat beweging. Ik zie een valk bij de wiphoek (rechts op het dak) maar achter het hek en de ander die in de hoge antenne zat vliegt even weg om even later bij de ander op de dakrand te gaan zitten. Ze zijn flink in gesprek met elkaar. Maar dan zie ik verbaasd hoe nog een slechtvalk opdoemt. Hij maakt een rondje om de toren en nog een vrij laag over de twee andere valken heen. Het gesprek wordt luider. Dan volg ik de derde valk met mijn kijker en zie ik hoe deze opeens vaart maakt en wat intimiderend over de andere heen raast. Ik verwacht een felle reactie en pak snel mijn camera, Ik knip maar weet dat dit veel te gehaast is. In het volgende ogenblik zie ik hoe er een valk de nestkast in duikt en dat de andere nog steeds op de wiphoek zit. Waar de derde zo plotseling gebleven is? Ik heb geen enkel idee.

Ik blijf nog heel even om een eventueel vervolg af te wachten. Maar er gebeurt niets meer. Het is iets na drie uur, een uurtje ben ik er geweest en ik ben dik tevreden. Onderweg pijnig ik mijn hersens, hoe heette die man ook alweer van die ijsvogeltjestentoonstelling. Ik kan er niet meer op komen.... 

 

 {AG}2021/voorseizoen/d0204{/AG}

 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Thu, 04 Feb 2021 15:59:44 +0100
De loop is snel, de Snelle Loop https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/850-de-loop-is-snel-de-snelle-loop https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/850-de-loop-is-snel-de-snelle-loop

Het klinkt als een vast riedeltje dat door een basisschool klasje opgedreund wordt: "de loop is snel, de snelle loop". Het is een onderwerp waarnaar ik vandaag op zoek ga. Gisteren een droge dag, Dus vandaag misschien een wat droger pad langs de Loop. Ik heb Wisky al uitgelaten maar ik wil nog wat meer gaan lopen en het is niet moeilijk te raden waar.

Op de toren zijn de twee slechtvalken gauw genoeg gevonden, sterker nog: het lijkt wel of het plaatje van gisteren gewoon door loopt. De ene valk zit op de hoge antenne en de andere op de wiphoek. De buizerd meldt zich weer en dus lijkt het in alles op gisteren.

En dan ga ik aan de wandel, niet omdat ik verwacht om aan de achterkant ook nog een valk te vinden, maar juist om even van de Snelle Loop te genieten.

De meerkoetjes zwemmen met zijn tweetjes in de nu erg brede Loop. Ze hebben met alle begroeiing die er nu is, veel schuilplaatsjes. Ik zie steeds meer voordelen van alle veranderingen die er nu zijn. Tevreden loop ik verder, bij het bruggetje denk ik even na hoe ik in 2D het hoogteverschil kan weergeven zonder dat alleen bij de waterval van de stuw te doen. Het valt niet mee maar ik geniet van de vaart waarop het water door de Loop stroomt. Ik hoor veel vogeltjes maar ze zitten nog diep in het bos. Maakt me niet uit. Toch wat behoedzaam op uitglijders wandel ik op het toch modderige pad.

Bij het slingerpoortje aan de achterkant van het bos passeert me een wandelaar die zijn hondje uitlaat. 

Bij de vistrappen besluit ik een filmpje te maken, ik heb al vaker verteld over het plezier dat ik ervaar bij het luisteren en kijken naar het snel stromende water. Tijdens het filmen draai ik langzaam weg naar de toren waar de valk in de hoge antenne goed valt in te zoomen. De andere bij de wiphoek kan ik vanaf hier niet zien.

Ik draai me weer om en ga terug langs de Loop. Ditmaal ga ik het bruggetje over en denk nogmaals over het in beeld brengen van het hoogte verschil (toch zeker wel een ruime vijftig centimeter). Dan vallen me de haken op die het prikkeldraad dat de koeien moet tegenhouden aan de paal van het klappoortje. Onverlaten kunnen dit wel heel simpel loshaken. Het baart me wat zorgen. Maar verder gaat de wandeling. Ik loop tussen de twee poelen door op weg naar de oversteek bij de zandhoop. Het wordt steeds sompiger en ik maak me wat zorgen over mijn schoeisel dat daar niet helemaal op gemaakt is.

Een plaatje van een hoefafdruk van een van de koeien bewijst de drassigheid, een plas water op mijn pad bewijst nog meer. Ik zoek zorgvuldig mijn pad via de drogere plekken maar hier en daar word ik simpelweg omringd door de nattigheid.

Wanneer ik bij de oversteek sta maak ik wat plaatjes van de breedte van de Loop alvorens ik me naar de toren draai. De valk in de hoge antenne maakt aanstalten op te vliegen en snel knip ik mijn plaatje. Kennelijk ziet de valk een ontbijt in de verte en meteen ook gaat de tweede valk in de lucht. Vlakbij mij klinkt het alarm van een meerkoetje, heel even ben ik afgeleid en dat kost me het vervolg van de vlucht van de twee valken.

Ik probeer zo droog mogelijk door de drassige ondergrond te komen. Dat lukt niet helemaal, zeker niet wanneer mijn schoen zich vastzuigt en dreigt uit te schieten. Wanneer ik even later weer op drogere grond sta moet ik er wel om lachen. Of mijn vrouw dat ook gaat vinden?

Ik loop terug naar het spottersveldje. Ik zie de valk in de hoge antenne die alweer is teruggekeerd. Mijn horloge zegt dat het bijna elf uur is en ik besluit huiswaarts te gaan.

Wat mooi dat die loop zo hard stroomt, mooi voor een titel.

Onderweg naar huis kom ik de wandelaar met zijn hond tegen die me bij het slingerpoortje passeerde, Hij is bijna in Gemert, ik ben een beetje jaloers.

 {youtube}L5G3j8p5rJA{/youtube}

  {AG}2021/voorseizoen/d0205{/AG}

 

 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Fri, 05 Feb 2021 11:59:26 +0100
Pet waait weg https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/851-pet-waait-weg https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/851-pet-waait-weg We hebben een paar dagen echte winter achter de rug. Ook hier was de laag sneeuw dikker dan we sinds jaren gezien hebben. Ijzige kou zorgde voor gevaarlijke situaties terwijl de regen in ijzel veranderde. Af en toe draaien de beelden van BDL al en daar zag ik hoe de haast horizontaal vallende sneeuw de neskast langzaam vol maakte. Het leken heuse sneeuwduinen in de nestkast. Sporen verklapten dat er minstens een slechtvalk binnen is geweest.

Hieronder een paar "camkiekjes":

{AG}2021/voorseizoen/diversen{/AG}

 

Nu de dooi volop is toegetreden waag ik een ritje naar De Mortel waar vanochtend een slechtvalk met veel misbaar heeft staan te schreeuwen.

Ik ga op onderzoek uit. 

Er staan veel auto's in de berm op weg naar het spottersveldje. Snel genoeg heb ik door dat het buurman Hans met het IVN is die bezig is met het plaatsen van de paddentrek schermen.

Ik steek mijn hand op en zie hoe Hans hetzelfde doet.

Er zit een slechtvalk op het rooster. De ander kan ik niet ontdekken. Op het veldje liggen twee automatten op het bankje. Kennelijk door mensen vergeten die op het spottersveld zijn geweest. Het zal niet zijn voor een picknick bedenk ik zo. Een buizerd laat zich weer horen, ik denk dat ik hem zie zitten in het bos maar ik ben net iets nieuwsgieriger naar het busje dat op het terrein bij de toren staat.(Het blijkt van een schoonmaakbedrijf)

Ik ga aan de wandel. Twee dames lopen aan de andere kant van de Loop en wandelen van het achtuurboompje terug naar het poortje. Ik zie dat ze in een volgend ogenblik al over het houten hek bij de Loop zijn geklommen. De wind draagt hun stemmen ver, maar ik doe geen poging om hen te verstaan. Het pad in het bos is erg nat en er ligt nog glijerige sneeuw. Het is een beetje oppassen waar ik loop. Wat is de Loop mooi breed. Bij het bruggetje (bij de stuw) kan ik nu gemakkelijk een foto maken die het hoogteverschil voor en na de stuw heel goed weergeeft. Ik wandel verder en hoor hoe een stuk achter me de beide dames ook mijn pad volgen. In de Loop drijven een paar kratjes. Verder gaat het door het slingerpoortje en langs de rechter splitsing van de Loop. Dan draai ik me gewoontegetrouw om, en scan ik de toren aan de achterkant. Hier zie ik geen valken. Ik besluit daarom maar snel terug te gaan. Ondertussen zitten de dames bij het betonblok waar ze thee inschenken en kennelijk gaan picknicken. Ik groet even en een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Had ik niet even daarvoor nog bedacht dat iemand nu heus niet zal gaan picknicken?

Bij het bruggetje besluit ik mijn schoenen te sparen en direct terug te keren naar het spottersveldje. Nu komt er wat actie. Geschreeuw, twee valken in de lucht, zijn het er drie? Ik weet het niet en precies op het allesbeslissende moment waait mijn pet af. Hoewel ik probeer onverstoorbaar te zijn, ben ik toch afgeleid en mis ik het enige moment waarop duidelijk kan zijn of het er twee of drie zijn.

Karin de buurvrouw komt even buurten en terwijl we staan te praten nadert een bekend autootje ons. Het is Piet uit Lieshout. Er wordt gevlogen, maar mijn aandacht is weg, even loop ik nog met Piet naar het veldje om even bij te praten. Hij heeft enkele keren niet alleen een derde valk maar zelfs een vierde valk gezien. Goed nieuws van Piet is dat hij bij het bekende achtuurboompje diverse keren een ijsvogeltje heeft gezen.

{AG}2021/voorseizoen/d0217{/AG}

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Wed, 17 Feb 2021 13:25:02 +0100
Ontwikkelingen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/852-ontwikkelingen https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/852-ontwikkelingen Het msyterie van de automatten is inmiddels opgelost. Ze blijken vergeten te zijn door Sjef en Els die met het winterse weer gebruik hebben gemaakt van deze matten om hun zitvlak zo droog mogelijk te houden toen ze voor of na hun gebruikelijke wandeling even pauzeerden. Ik heb met Els afgesproken dat ik bij een volgende gelegenheid de matten wel mee zou nemen en ze bij een ontmoeting bij de toren wel een keer zal afgeven.

De gelegenheid om even te gaan Mortelen is er vandaag. Ik had niet kunnen voorzien welke ontwikkelingen ik in het uurtje zal gaan meemaken.

Ik zet de auto in de berm waar ik van baal dat de paddenschermen nergens zo ver in de berm zijn/worden geplaatst als nu het geval is, bovendien zijn de schermen lang niet zo ver richting de toren geplaatst als juist dit jaar. 

Direct grenzend aan het spottersveld is een open ruimte gemaakt door het prikkeldraad heen en zie ik hoe een "oprit" wordt gemaakt. Een stukje verder zie ik het hek al klaar staan.

Wanneer een van de werkers dichtbij komt vraag ik wat er allemaal gaat gebeuren. Het hek dat voorheen verderop bij de toren stond wordt nu hierheen verzet zodat dit voortaan de toegang wordt naar het veld. Het veld? Dat wordt zoals eerder al door mij gemeld is, een nieuw bos. Voor het spottersveldje zal een stukje open blijven en de rest wordt dus jong bos. Langs de Loop zijn palen uitgezet. Verder zullen de koeien dus voortaan niet meer kunnen komen. De jonge aanplanting zal de nodige jaren wel laten verstrijken voordat er niet meer overheen gekeken kan worden, En positief gedacht zal het mogelijk wel een beetje van de koude wind gaan opvangen in de nabije toekomst. Terwijl de palen voor het hek in de grond geboord worden zie ik hoe het welbekende "geo-cache schatje (o)Pa is een Kanjer" langzaam maar zeker onder een dikke laag zand verdwijnt. 

De valken zijn snel gevonden: koektrommel en rooster. Niks aparts. De valk op de koektrommel lijkt alle bewegingen onder op het veld gade te slaan. Er zijn wat vliegbewegingen maar niet ver van de toren vandaan. Wat me ook opvalt is dat de dakcam weer gemonteerd is, dat zal menigeen met blijdschap vernemen.

Ik besluit om de matten even in de auto te gaan leggen. Dan word ik verzocht de auto elders te parkeren. Ik vraag waarom ditmaal de schermen zowel in breedte als lengte zo ver op de berm geplaatst worden. Het antwoord is zowel kort als bot. "Over een maand zijn ze weer weg en het interesseert meer dat de amfibieën overgezet kunnen worden dan dat jullie je auto daar neer kunnen zetten". Ik ben vandaag minder dan ooit in stemming om welke discussie dan ook aan te gaan en loop terug naar het spottersveldje. Over een half uurtje ben ik weg en tot die tijd zoeken ze het maar uit.

Zoals gezegd zijn de valken wel actief in de lucht maar gebeurt er eigenlijk niks dan wat verplaatsingen. Heel even denk ik het ijsvogeltje te horen maar op de plek waar ik meen dat te horen kan ik het kleine blauw met oranje vogeltje niet ontdekken. Ik probeer de voor- en nadelen van het aan te planten bos af te wegen maar ik heb simpelweg te weinig kennis van de feiten om daar echt iets zinnings over te zeggen. 

Ik kijk op mijn klokje en besluit een paar minuten eerder dan voorgenomen in de auto te stappen om huiswaarts te gaan. Ik keer de auto niet en ga over het hobbelige deel van de weg terug naar huis omdat er gewerkt wordt aan een weghelft van de doorgaande weg in De Mortel. Regendrupjes bevestigen mijn gelijk om iets eerder te vertrekken.

 

Bij het nakijken van de foto's zie ik er één die een beetje photoshop meer dan nodig heeft, maar omdat ik toch het principe om foto's te laten zien zoals ze zijn prevaleer, laat ik ook dit plaatje voor wat het is. Je ziet vanzelf welk plaatje ik bedoel.

{AG}2021/voorseizoen/d0218{/AG} 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Thu, 18 Feb 2021 12:29:30 +0100
Vier, het klopt gewoon https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/853-vier-het-klopt-gewoon https://www.kuiko.nl/cms/index.php/voorseizoen-2021/853-vier-het-klopt-gewoon Gisteren vertelde Piet me dat ie al een aantal keer vier slechtvalken had waargenomen. Zou dat vandaag ook weer gebeuren? Wat ik door toeval vanochtend wel gezien heb is dat de dakcam werkt en nu ook het topje van de hoge antenne in beeld kan nemen. Dat belooft wat.

De paddenschermen eindigen ongeveer tegenover het toegangspoortje van het spottersveldje. Het brede hek dat voorheen vlakbij bij de toren toegang verschafte tot het veld staat nu inderdaad tegen het spottersveldje aan.

De man die ik gisteren sprak over de toekomst van het veld is verderop bezig om de paaltjes net voor de Loop recht te zetten. Het prikkeldraad is nog niet bevestigd. De slechtvalken bevinden zich weer op makkelijk te vinden plekken: de eerste zit op het rooster, de ander zit op de wiphoek.

Ik hoef ze dus niet te zoeken, maar toch ga ik op pad. Niet om iets nieuws te ontdekken, maar puur voor de wandeling. Bij de vuilnisbak bij het bankje voor de toren staan drie kratjes opgestapeld. Zouden deze uit de Loop zijn opgevist? Dan ga ik verder en kom ik de man met kruiwagen tegen op het bospad. We groeten en lopen glimlachend door. Links van me zie ik het meerkoetje rustig zwemmen. Het paadje langs de Loop is nog steeds een beetje glibberig. Ik luister zorgvuldig naar de geluiden uit het bos. Jammer genoeg kan ik geen geluid en helemaal geen beeld opvangen van een ijsvogeltje. Ik snap dat dit onbewust de reden van de wandeling was. Met de kijker speur ik bij het betonblok naar iets blauws. Helaas kan ik er geen ontdekken. Dan keer ik om, want wetende dat de slechtvalken beide via de voorkant in beeld zijn heeft het weinig zin om vanaf de achterkant ook nog eens te gaan kijken.

Ik wandel langs de Loop terug en zoek naar plaatsjes waar een ijsvogeltje mogelijk een nestgang zou kunnen maken. Ik ga voorbij aan het bruggetje en loop even door tot aan de poort aan deze kant van het veld. De paaltjes komen hier naartoe. Tot zover zullen de koeien straks dus nog kunnen komen. Dat is dus tot in de Loop en een ietsiemienie strookje aan deze oeverkant. Ook de zandhoop zullen ze nog kunnen bereiken. Rustig wandel ik terug naar het spottersveldje. Eigenlijk maak ik al aanstalten om weer in de auto te stappen wanneer ik nog even zoek naar de valk die eerder op de wiphoek zat. Die zit er niet meer.

Niet veel later is er een valk in de lucht die ergens op de bovenste ring rechts of zelf op het dak aan die kant schijnt te landen. Even rust.

En dan een schreeuw vanaf de toren: is het alarm vanaf het rooster? Ik vermoed van wel en meteen zie ik hoe een slechtvalk achter een ander aan gaat. Ik krijg ze op de foto wanneer een aanvalletje wordt ingezet. En dan is daar opeens nog een slechtvalk die er zich mee gaat bemoeien. De eerste uitval was toch dusdanig fel dat de eerste indringer meteen maakt dat ie wegkomt (ik denk inderdaad aan een mannetje, maar hierbij is het gokpercentage groot). De derde valk die zich als laatste met de strijd bemoeide is een stuk groter. Tot mijn verbazing denk ik te zien dat de valk op het rooster er nog steeds zit. En dat is inderdaad ook zo. De kleinere valk lijkt nu toch heus achter de grotere aan te gaan maar ik kan het niet meer volgen wanneer de boomtoppen in de weg komen te staan.

Nog maar eens een controle op het rooster. Hee daar zie ik nu niets meer, maar dan zie ik een koppie vanuit de nestkast naar buiten turen. Een andere valk zit op de lus van de hoge antenne. Ik ga er maar vanuit dat het de beide torenbewoners zijn die ik nu in beeld heb.

Er zijn nog een paar korte verplaatsingen die telkens buiten mijn zicht eindigen. Zouden de valken een nieuw wipplekje aan de rechterkant gevonden hebben? 

Tijd om eitjes te gaan bakken, een paar meer dan voorheen....

 

{AG}2021/voorseizoen/d0219{/AG}

 

 

 

 

]]>
info@kuiko.nl (Kuiko) Voorseizoen 2021 Fri, 19 Feb 2021 13:20:26 +0100