En daar zijn we weer

Categorie: November 2014 Gepubliceerd: maandag 22 december 2014 Geschreven door Kuiko
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Maandag 24 november, in de namiddag

Het is hard bij me aangekomen: op donderdag te horen krijgen dat je zowat beter bent en vervolgens op zondag een nieuwe ontsteking te voelen die je weer een week terugwerpt. Dit weekend voelde ik al dat het weer beter ging maar de moed om dat met een Mortelbezoekje te gaan testen, ontbrak nog. Vandaag heb ik met redelijk gemak een halve dag kunnen werken en dan is de Morteltest een toetje dat ik wel aandurf.

Onderweg zie ik op de rotonde dat er oponthoud is via de reguliere weg, ik kan nog mooi de alternatieve afslag kiezen en die voert me naar het onverharde deel van de Hemelsbleekweg. Dat deel is vaak hobbelig en hoewel het nu niet tegenvalt ben ik toch zo geconcentreerd op de hobbels dat ik vergeet om de toren even te scannen vanaf deze positie. Wanneer ik even later bij het spottersveldje sta en daar geen valk kan ontdekken, krijg ik een beetje spijt, maar besluit ik toch niet terug te keren naar de onverharde weg.

De zon staat al laag en maakt dat foto's van het veld en bijvoorbeeld de zandhoop erg vaag zullen zijn. Ik hoor iets dat een beetje op het ijsvogeltje lijkt maar het beslist niet is. Ik zie niet wat het dan wel is en kan het geluid ook verder niet thuisbrengen. Het lijkt ook wel wat op een staartmeesje, maar toch ook weer net niet. Terwijl ik in mijn hoofd puzzel wat het dan wel zou kunnen zijn zie ik de witte eendachtigen op het weiland paraderen. En weer pieker ik me suf wat dit nu eigenlijk zijn. Zijn het eenden of toch een kleine ganzensoort? Opmerkelijk genoeg hoor ik een stem vanaf de weg die vraagt wat dit nu eigenlijk zijn. Meneer (ik ken hem niet) is ook van mening dat het niet zomaar een witte eendensoort is en roept dat ie het wel eens aan een kennis zal navragen. Het zal mij weinig helpen, bedenk ik, maar ik ben blij bevestiging te horen dat het toch niet zo maar een alledaagse eend is die daar in een groepje op het weiland rondloopt. Ik vond me al erg onwetend overkomen.

Omdat ik nog steeds niets op de toren kan ontdekken, besluit ik mijn VWG-plaatjeskijker even op te starten. Ik zie een lege nestkast en een betonnen rand met... huh een slechtvalk zittend bij de lamp? Ik verbaas me dat ik die niet gezien heb en zet mijn kijker weer voor de ogen. Op de cambeelden was heel duidelijk te zien dat de valk zijn staart over de rand had, dus ik moet die vanaf hier kunnen zien. Nee hoor, geen valk. Ik kijk nogmaals op mijn telefoon die even nodig heeft om de juiste favoriet op te starten. Hee, de slechtvalk zit er niet meer. Ik kijk op en zie opeens een schim in de antenne zitten. "Verduiveld, waar komt die nu ineens vandaan?", ik snap er geen jota van. 

Ik berg mijn telefoon wat veiliger op en hoor opeens het naderingsgeluid dat een slechtvalk vaak maakt. Ik probeer snel te zien of de ander nog in de antenne zit. Dat is het geval. Dan lijkt de nieuwkomer te landen op het rooster. Vliegt deze nu meteen weer weg of is daar de ander (van de antenne)? Inderdaad is de antenne nu leeg en vliegt de valk vanuit de richting van de nestkast naar de antenne terug. Maar.... daar komt de ander vanaf het rooster en wipt op het dak.

Grappig, wat stelt het voor? Maar het voelt alsof ik getuige ben van iets spannends. Ik denk echter dat het puur komt doordat ik langer dan gewenst niet bij de valken ben geweest. De situatie lijkt te bevriezen en dus maak ik even een melding via Twitter. Wie weet kijkt er iemand mee via een webcam. Ik kijk zelf ook weer even op de webplaatjes en zie het staartje van de nestdakzitter net oversteken. Is het PA? Is het VV? Is het misschien een vreemdeling? Ik denk heel even geel aan de snavel te zien, ondanks het tegenlicht lijkt het daar toch wel op. In dat geval is het een volwassen valk en als je het mij vraagt is deze kleiner dan de antennezitster.

Het zonnetje raakt bedekt en de temperatuur zakt meteen. Behalve het geschetste beeld, de koeienkudde, een blauwe reiger, wat nijlganzen en de witten en wat klein spul dat je goed hoort maar niet ziet, valt er niet zo veel meer te melden. 

De voerplankjes zijn nog vers gevuld en het Gerrit E bakje lijkt leeg, soms zijn dat aanwijzingen wie er vandaag aan mijn bezoekje vooraf zijn gegaan. 

Een paar plaatjes volgen .... en over een poosje ook een verrassing, maar daar werk ik nog aan :)

P1050251.jpgP1050252.jpgP1050256.jpgP1050258.jpgP1050259.jpgP1050260.jpgP1050261.jpgP1050262.jpgP1050264.jpgP1050265.jpgP1050266.jpgP1050269.jpgP1050270.jpgP1050271.jpg


Hits: 2086