• BDL is gestart

    Wanneer stopt het voorseizoen en start het broedseizoen? Laat ik het maar houden op de start van de BDL - site die het broedseizoen laat aanvangen.

    Laat gisteravond heb ik nog even gespiekt en zag dat een van de valken IN  de nestkast zat en de ander op het rooster ervoor. Een mooi signaal en mogelijk het teken dat de paringsdriften binnenkort serieus gaan worden.

    Vanochtend zie ik nadat ik uit de douche kom dat BDL het seizoen heeft afgetrapt. Natuurlijk log ik in en ga meteen naar de beelden van de slechtvalken. Het mooie licht nadat de nevel is opgetrokken maakt al snel dat de roep van de toren alle tegenzin (voor zover die er al is) laat wegebben. Niet veel later zit ik in de auto.

    Ik zie de auto van Johan al staan, maar verder is er nog niets te zien. Het veldje is leeg, maar een roodborst wipt meteen op de boomstronkconstructie waar wel eens voer op wordt gestrooid. Ik kijk op de toren en zie hoe vermoedelijk M de wacht houdt in het nest. V is niet te zien. Zal ik de wandeling dan maar meteen in gaan zetten? 

    Op weg naar de Loop zie ik Johan. We maken een praatje en ik besluit met hem mee terug te lopen naar het spottersveldje. Daar ga ik even zitten en wacht ik even af wat mijn volgende stap zal zijn. Blijven of wachten?

    Auto's stoppen, fietsers stoppen. Het wordt even druk op het veldje, maar er is plaats genoeg. Gerrit is één van de medespotters. Hij heeft de labels van de aanplant bekeken en komt tot een uitgebreid overzicht van alle verse aanplant. Achter ons staan vooral veel jonge zomereiken. Verder is het behoorlijk gemengd. Niet met het hele plan kan ik instemmen. Vooral het zicht op het door mij achtuurboompje genoemde boompje verslechterd. En laat dat nu een van de favoriete stekjes van de ijsvogel zijn. Ook vraag ik me hardop af wat er gebeurt wanneer jonkies hun prooi laten vallen. Voor ons spotters telkens een van de hoogtepunten van het seizoen.

    Er wordt wat af en aan gevlogen, maar spannende momenten zien we niet. Wat bosjes ganzen trekken over. Buizerds baltsen en worden zelfs op afstand gejaagd door de twee slechtvalken. En dan de wipjes die we waarnemen. Het is vooral de wiphoekantenne waar de daad telkens wordt toegepast. Wanneer beide valken op een gegeven moment achter iets aan gaan wat buiten ons zicht is, is het afwachten wanneer de terugkomst gaat zijn. Die blijft uit. Zowel Gerrit als ik hebben het geduld niet om nog langer te wachten. 

    En dan was er nog één spotter. Een korte groet en huiswaarts gaat het weer.

     

    P1230862.jpgP1230863.jpgP1230864.jpgP1230865.jpgP1230866.jpgP1230867.jpgP1230868.jpgP1230870.jpgP1230871.jpgP1230873.jpgP1230875.jpgP1230877.jpgP1230878.jpgP1230879.jpgP1230880.jpgP1230881.jpgP1230882.jpgP1230883.jpgP1230885.jpgP1230886.jpgP1230890.jpgP1230894.jpgP1230896.jpg

     

  • Een boreling

    Ik wacht al enkele dagen op een mailtje van een klant, wanneer de beslissing om wel of niet te gaan Mortelen nu toch wel echt genomen moet worden, besluit ik dat de klant mij lang genoeg heeft laten wachten en dat ik dus nu voorrang geef aan een Morteling.

    Maar dan is daar Wisky die de pret dreigt te bederven. Hij ligt lekker opgekruld op de bank te slapen wanneer hij opeens wakker wordt en gehaast overeind komt. Dan kokhalst ie een keer en dan.... getverderrie wat vind ik dat vies: hij braakt de bank onder met vieze groene smurrie. Waarschijnlijk afkomstig van takjes die hij telkens meent te moeten opvreten. Hij doet dat altijd zo snel dat je het nauwelijks ziet.

    De smurrie kan ik natuurlijk niet laten liggen. Vloekend ruim ik het met de rillingen over mijn rug op. Getver dat vind ik nou echt vies. 

    Een beetje vertraagd ga ik wat later alsnog op pad. Mensen die voor me rijden hebben kennelijk gehoord dat het plaatselijk glad is, nou, HIER NIET MEER. Ze horen het natuurlijk niet en ach, ik moet me er ook niet zo druk over maken.

    Wanneer ik al bijna bij het spottersveldje ben zie ik hoe de koeien staan te grazen. Een zwarte hoop ligt tussen hen in: ik vraag me af of dit al een kalfje kan zijn. Maar eerst zet ik de auto in de berm en zoek ik naar de toren. Direct rechts naast de toren vliegen wit ogende vogels alle kanten op. Ik probeer te begrijpen wat er aan de hand is, maar dan zie ik de beweging op de koektrommel. Daar zit een slechtvalk het begin te maken aan het plukken van een prooi. Witte veertjes stuiven alle kanten op. Aha. 

    In de bomen naast mij hoor ik meesjes en vinken en nog een bekend geluid dat ik nog niet meteen paraat heb. Het lukt om de vogels in beeld te krijgen en dan zie ik daar ook die derde soort: een roodborstje in zijn allerfelste voorjaarsrood.

    Dan ga ik op onderzoek uit naar de donkere hoop tussen de elf runderen die bij elkaar staan. Inderdaad het is een ongenummerd kalfje van een paar dagen oud.

    Ik kan de andere valk niet ontdekken al heb ik de indruk dat de etende valk af en toe naar hem roept: "als je nog wat wilt eten, moet je gauw komen!"

    Er gaat best wat tjd overheen en nog altijd zie ik veertjes sneeuwen. Dan opeens is daar de andere valk. Hij zoeft voor de toren langs. Opeens is daar ook de valk van de koektrommel. De ander zet nu op de koektrommel aan. Och kijk nou eens, bedenk ik wat vertederd, er ligt nog wat eten klaar. (Thuis zie ik echter dat het verhaal iets anders in elkaar steekt. De prooi is namelijk grotendeels meegenomen door de eerste valk en er ligt echt niet veel meer als restant op de trommel).

    Ik besluit dat ik nu snel naar huis moet om mijn gestelde doelen te kunnen halen.

     

    20180216_nestkast_wiphoek.jpg20180216_nestkast_wiphoek2.jpgP1170361.jpgP1170363.jpgP1170364.jpgP1170368.jpgP1170369.jpgP1170372.jpgP1170374.jpgP1170375.jpgP1170380.jpgP1170381.jpgP1170384.jpgP1170388.jpgP1170393.jpgP1170400.jpgP1170403.jpgP1170404.jpgP1170406.jpgP1170411.jpgP1170412.jpgP1170415.jpgP1170417.jpgP1170424.jpgP1170427.jpgP1170428.jpgP1170430.jpgP1170431.jpg
     

     

  • Geduld beloond en niet beloond

    Het kleine cameraatje weet niet de kwaliteit beelden te maken die ik hoopte dat het zou doen. De opnames bij nacht lukken niet met de IR omdat de buitenlamp naast de voordeur maakt dat het daar te licht voor is. Maar ik heb hem! De hond die op de stoep schijt blijkt een golden retreiver(bastaard). Helaas heb ik zijn baas niet genoeg herkenbaar in beeld, maar de combinatie van hond en donkere kledij laten wel wat belletjes rinkelen. Ik heb je maat!

    Ik wil mijn vrije koningsdag voor een stukje besteden bij de toren. Niet lang, want ik heb mijn zoon beloofd met hem mee te rijden naar de garage. Onderweg valt me op dat de fietspaden langs de weg richting Beek en Donk afgesloten zijn. Niet moeilijk te raden waarom. De corona-nertsen zullen hier mee van doen hebben vermoed ik zo.

    Het is druk in de nabijheid van de toren. Gelukkig niet op het spottersveldje maar bij de Loop zijn twee gezinnen met kleine kinderen bezig met een vangnet. De onderlinge afstand lijkt me niet aan de voorwaarden te voldoen. Erger is het wanneer twee stellen oudere fietsers hun rijwiel bij het bankje bij de toren parkeren en de heren zich kop aan kop buigen over een van de banden van één fiets.

    Buurman komt voorbij met de hond. Een groet is voor de hond niet voldoende. Baasje laat de lijn wat vieren zodat zij een hondenkoekje van me mag aannemen. Wij zijn al jarenlang, vanaf dat ze pup was  allerbeste maatjes. Voorzichtig legt ze een van haar poten op mijn arm. Ja hoor, vriendschap.

    Ook de buurvrouw komt even gelopen. Op mooie afstand laten wij zien hoe het ook kan om even verbaal contact met elkaar te hebben.

    Het kleine vogeltjesspul laat zich vandaag meermaals goed zien. Van spreeuw tot roodborst en van roodborsttapuit tot geelgors. De witte kwikstaart komt even bij me poseren al is het maar heel kort.

    Gaaien hebben de grootste ruzie met elkaar, toch lijken me dit nog jonge herriemakers. Twee houtduiven balanceren op een tak vlakbij me. "Kôldeuf" zo noemen we ze hier. Zoals we hier een Gaai kennen als "Malkeurf".

    En op de toren?

    Daar moeten we het vandaag niet van hebben. Ik vermoed er eentje in de nestkast die de andere roept. Niet lang daarna komt die dan ook aangevlogen en landt op het tweede kozijn rechts van de toren onder de ringen. Met prooi of niet kan ik niet zeggen. Weer even een schreeuw uit de kast. De valk vliegt nu op, maar ik raak hem meteen uit het oog omdat ik even afgeleid word. Is hij de kast in? 

    Meteen hoor ik weer wat aan de overkant van de Loop (waar de Angussen grazen) en kijk ik heel even weg. Dan zie ik de valk in de lucht. De landing gaat naar de kleine antenne bij de wiphoek. Maar dat is van korte duur. De valk hupt op en wanneer ik denk dat deze naar de hoge antenne zal vliegen duikt ze wat naar beneden. Daar schrikt een andere vogel zich een hoedje. Is het een andere valk? Is het een kamikazeduif? Het gaat te snel om daar iets zinnings over te kunnen zeggen. Het gaat achter de toren razendsnel omlaag en dan is het verder voor mij een raadsel. De toren is wat te breed om het vervolg te kunnen zien.

    Ik open heel even de bdl-chat om dit geval te melden, niet wetend dat het komende uur verstoken zal blijven van enig vervolg en mijn geduld me nu dus niet beloond wordt.

    Dan denk ik opeens aan het Achtuurboompje, de lezers die mijn verhalen alle lange tijd volgen kennen het boompje. Nieuwere lezers verdienen wat uitleg. Omstreeks acht uur 'savonds staat de zon dusdanig dat het de schaduw van de toren precies op dit boompje werpt. Met alle webcams uit het verleden was dit soms ook thuis te zien, vandaar dat ik dit boompje deze bijnaam bezorgde.

    Hoewel er voldoende te genieten valt van de rest wat geboden wordt, besluit ik toch maar huiswaarts te gaan.

     

     

    P1200524.jpgP1200525.jpgP1200526.jpgP1200527.jpgP1200528.jpgP1200529.jpgP1200530.jpgP1200531.jpgP1200532.jpgP1200535.jpgP1200536.jpgP1200540.jpgP1200542.jpgP1200544.jpgP1200546.jpgP1200547.jpgP1200550.jpgP1200551.jpg

     

  • Kom van dat dak af

    Helaas ook vandaag alleen wat plaatjes...

    Gisteren voor het eerst op het rooster vandaag naar betonnen rand en het dak: het is een dapper kereltje: AAB (abeltje)

     

    20140525_01.jpg20140525_03.jpg20140525_04_zal_ik.jpg20140525_05_achterkant.jpg20140525_06_voedering_op_dak.jpg20140525_07_voedering_op_dak.jpg20140525_08_voedering.jpgP1010395.jpgP1010402.jpgP1010408.jpgP1010409.jpgP1010412.jpgP1010429.jpgP1010437.jpgP1010448.jpgP1010464.jpgP1010465.jpgP1010471.jpgP1010479.jpgP1010491.jpgP1010492.jpgP1010494.jpgP1010495.jpgP1010496.jpgP1010497.jpgP1010503.jpgP1520519.jpgP1520521.jpgP1520527.jpgP1520528.jpgP1520529.jpg


  • Onder zeil, Boven Jan

    Wekenlang zat het hoestje me in de weg. Na eerst last te hebben gehad van een gevoel dat mijn schedeldak bij het hoesten gelicht werd, leek het er de laatste dagen op dat mijn buik open scheurde. En net wanneer je denkt dat het wat beter gaat voel je je warm, heb je geen heldere blik, ben je wat duizelig en blijk je boven de 40 graden koorts te hebben. Gedwongen binnen zitten is niets voor mij dus zijn de laatste dagen voorbij geslopen. Niet eens fit genoeg om de cams een beetje te volgen. Nee, dan is het een verademing om in de morgen koortsvrij wakker te worden en dat er weer zin is om wat uit te vogelen: hoe neem ik ook alweer bewegende beelden op zonder dat het giga's aan ruimte kost?

    Een toch wel erg overdreven verhaal over een opengereten VV brengt me ertoe om toch maar eens poolshoogte te gaan nemen. Zijn er gevechten op leven en dood gaande? Ik heb ze dit jaar nog niet gezien en ook mijn maten hebben me er niets over verteld. Het zal niet de eerste keer zijn dat beeld en geluid op BDL en NK het ergste doen vermoeden zonder dat er ook maar iets aan de hand is. Misschien is mijn interpretatie van het woord opengereten wat zwaarder dan het bedoeld is. Welnu, ik ga kijken en zal het weten te vertellen.

    Ik ben alleen wanneer ik mijn auto parkeer bij het bekende veldje.

    De valken zijn allebei thuis, zitten allebei in de hoge antenne, en dus is het simpel om ze te onderscheiden: bovenaan zit VV, onder haar zit de kleinere VM. Beide valken zitten in volslagen rust op hun plekje en kijken rustig om zich heen. Niets aan de hand.

    In de omgeving ook geen echte bijzonderheden. Nijlganzen, een zilverreiger, wat wilde eenden, de eeuwige kraaien, wat houtduiven, wat klein spul.

    Omdat ik zonder gesprekspartners nooit lang stil kan blijven zitten besluit ik te gaan wandelen. Het grote hol vlakbij het veldje kan van een konijn zijn, maar is ook groot genoeg voor iets anders. Het is nog verder uitgegraven dan vorige keer. Ben benieuwd wie de graver is. Verder gaat het. Dan opeens is daar de verplaatsing. De kleine man is van zijn plek vertrokken en naar de betonnen rand bij de wiphoek gegaan. "Dit kunnen ze thuis mooi allemaal ook zien", bedenk ik, terwijl ik verder loop. Ik erger me aan de crossmotor sporen die door het bos zijn getrokken. Bij het bruggetje helaas geen ijsvogeltje. Op het bruggetje draai ik me nog even naar de toren: VV zit nog waar ze zat. Ik ga door het poortje. Bij de paddenpoel gebeurt niets. Meestal is het een geplons van jewelste wanneer de trek eenmaal begonnen is. Nu nog niets. Ik probeer met redelijk droge schoenen door het drassige veld te komen, maar daarvoor is concentratie vereist. Er zijn weinig alternatieve stappen te zetten, zonder tot de enkels weg te zakken. Dan hoor ik een geluid alsof er een aantal ganzen of zo over me heen vliegen. Ik draai me om en zie tot mijn verbazing dat het twee grote witte knobbelzwanen zijn. Mijn camera heeft wat moeite met scherpstellen en voor je het weet is het beste moment al voorbij.

    Het is nu zo drassig dat ik besluit om niet verder te gaan. Ik keer terug en probeer dat opnieuw zo voordelig mogelijk te doen. Ongemerkt wijk ik iets af van mijn eerdere route en na enkele tientallen meters loop ik me vast. Ik kan een stuk teruggaan of met grote stappen een beetje nattigheid van de sokken riskeren. Ik kies voor het laatste en kom er mee weg.

    Terug gaat het over het bruggetje door het bos naar de toren, naar het spottersveldje. Daar doen zich een paar vogeltjes te goed aan een laatste restantje voer uit de voliere van mijn overleden vader. Ik sta bij mijn auto en kiek de roodborst en net wanneer ik het ander vogeltje ook wat beter in beeld krijg, hoor ik de poort naast me open gaan. De auto rijdt niet verder. Snel maak ik nog een paar prentjes en dan passeert de bestuurster me, de hand groetend opstekend. Ik zwaai en steek mijn duim op om haar te bedanken. De relatie met de bewoners aan beide zijden naast het spottersveld is uitstekend.

    Ik sta mijn foto's te bewonderen wanneer ik voel dat ik naar boven moet kijken. Meteen zie ik de wip en ben zo verbaasd dat ik vergeet de camera op opnames te zetten. Wanneer VM vervolgens even gaat schoonvliegen ben ik weer bij de les. Na een paar prentjes draai ik de knop op filmen. Ik weet dat de opname schokkerig zal zijn, want het rustig in beeld houden en met de beweging meegaan lukt met deze camera een stuk minder makkelijk dan met de vorige. (En wanneer ik thuis kom is er geen opname te vinden :-( )

    Het schoonvliegen stopt wanneer een flinke roofvogel (havik?) in de buurt komt, VM draait eerst even weg, maakt dan hoogte en het is duidelijk dat ie probeert boven en achter de roofvogel te komen. Deze maakt meer vaart, gaat richting toren maar lijkt geen bedreiging te zijn. VV blijft ongeroerd op haar plek zitten. VM heeft ondertussen kennelijk iets anders op het oog en maakt vaart richting De Mortel. Ik volg hem met mijn kijker tot ie achter de boomtoppen verdwijnt. 

    Twee Geocachers kijken me even schichtig aan, dan zegt de een tegen de ander: "die weet allang waarvoor we komen". "Warm - Heet", is mijn antwoord. Ze lachen en diepen hun schat op. 

    Wanneer ze even later vertrekken, de roodborst zich nog even geduldig laat vastleggen en de hond van de buren de bewaking van mijn auto opgeeft, besluit ik ook te vertrekken. Eigenlijk zint het me niet dat ik de terugkeer van VM niet kan vastleggen. En dan word ik op mijn wenken bediend. VM keert terug, begroet zijn vrouw en dan breekt opeens de zon door de bewolking. Het verblind me even en meteen ben ik VM ook weer kwijt. Met een zucht stap ik in de auto. Gadegeslagen door de hond, die dan maar een ander object zoekt om te bewaken.

     

    160305_0035.jpg160305_0063.jpg160305_0078.jpg160305_0523.jpg160305_0972.jpg160305_0978.jpg160305_1013.jpg160305_1033.jpg160305_1722.jpgP1100181.jpgP1100182.jpgP1100186.jpgP1100188.jpgP1100192.jpgP1100197.jpgP1100200.jpgP1100201.jpgP1100204.jpgP1100211.jpgP1100216.jpgP1100218.jpgP1100219.jpgP1100220.jpgP1100222.jpgP1100224.jpgP1100228.jpgP1100229.jpgP1100232.jpgP1100234.jpgP1100239.jpgP1100241.jpgP1100246.jpgP1100247.jpgP1100249.jpgP1100251.jpgP1100259.jpgP1100262.jpgP1100263.jpg