• Hoe Floor bijna een takkeling in de weg zat

    Het zal duidelijk zijn dat ik ondertussen een enorme fan van Floor Jansen en haar Nightwish ben geworden. De vinyl driedubbelaar Decades heeft dat er niet minder op gemaakt. De magistrale opnames in Wacken Duitsland (2013 en 2018) in Finland, in Wembley, in Buenes Aires ze zijn allemaal even geweldig en die zijn ook op de Tube goed vertegenwoordigd. Het werd zelfs verwoord als: 'we hadden Etta James, Maria Gallas, Elvis Presley, Whitney Houston en Freddy Mercury en toen was daar Floor Jansen, misschien wel "the best singer of all times".'

    Gisteravond zette ik het eerste filmpje op en vanochtend na het zoveelste filmpje moest ik me dwingen om na "Procession" de tube te sluiten om te gaan Mortelen.

    Het ruikt haast naar takkelingen, niet dat zij een bepaalde geur afscheiden, maar je voelt dat de eerste elk moment op het rooster en naar de ring zal gaan hoppen. Ik kijk eerst op het rooster maar daar is nu geen juveniel te bekennen, de ouders vind ik wel: eentje onder de dakcam, de ander in de hoge antenne.

    Af en toe lijkt de valk onder de camera een aanmoediging te schreeuwen, "kom maar eens kijken waar ik zit". Vooralsnog geen reactie uit de kinderkamer. Mijn aandacht gaat naar de buizerd die zijn rondjes ergens links naast me maakt. De afstand tot de toren lijkt me meer dan veilig. In een flits wordt mijn aandacht getrokken naar de toren, hoor ik wat, zie ik wat in een ooghoek, is het een gevoel? Ik kijk om en zie dat beide valken hun plekje verlaten. In eerste instantie lijkt het een demo te zijn voor de jonkies. "Kijk zo moet je vliegen". Dan opeens, het lijkt M te zijn, die een doel lijkt te zien en verhoogt zijn snelheid. En dan wordt mij duidelijk wie zijn doel is: de buizerd. Zoals kraaien dat vaker doen lijkt ook M de buizerd te willen pesten maar dan komt daar ook opeens V. En nu wordt het serieus: de buizerd wordt vanonder aangevallen en geraakt. Alsof deze een gebroken vleugel heeft tolt ie omlaag totdat ie tot zijn of haar positieven lijkt te komen en het lijf weer recht trekt. De valken draaien even iets weg en mijn camera zoemt in op de buizerd. Ik verwacht de volgende aanvallen maar die blijven uit. Ik kijk op van mijn camera en zoek de valken. Ik zie ze niet.

    Op de chat van BDL doe ik een mini-verslag. En terwijl ik intik dat ik de valken kwijt ben zie ik ze allebei precies boven me cirkelen. Het wordt drukker: Gerrit arriveert, Johan komt, Hans nadert met zijn hond, zijn vrouw komt even met de fiets een praatje maken, twee fietsers komen even het veldje op maar weten dat het nu te warm is voor de valken (nu al ???). En dan arriveert ook Piet.

    Van Hans horen we dat er verderop een Anguskalf ligt dood te gaan. Hij probeert Staatsbosbeheer te bellen, dat lukt maar steeds niet. En dan merkt Hans een mini-drama voor ons in het gras op. Wanneer we goed kijken zien we hoe een rups probeert te ontkomen aan een wat later een grote rupsendoder blijkt te zijn. De rups rent haast voor zijn leven maar zijn belager laat niet los. De rups is kansloos.

    De valken keren nog even terug naar de toren om op de grote antenne respectievelijk het hek plaats te nemen. Wanneer ze even later opnieuw opvliegen missen we waar ze gebleven zijn.

    Bijna twaalf uur: tijd voor de eikes. Vandaag, morgen verwachten we de eerste echte takkeling. Uit onze interne geheugens weten Gerrit en ik dat er wel eens een takkeling dezelfde dan wel de volgende dag zijn eerste echte vlucht gemaakt heeft. Het gaat beginnen... (hoe snel dat die eerste takkeling er zal zijn, blijkt wanneer de eikes gebakken zijn....)

     

     

    P1200813.jpgP1200815.jpgP1200816.jpgP1200822.jpgP1200823.jpgP1200825.jpgP1200826.jpgP1200830.jpgP1200832.jpgP1200835.jpgP1200837.jpg

     

     

     

     

     

     

  • Rennen op de ring

    Ja hoor, ik was gisteren amper thuis of de eerste juuf waagde zich op de ring. Pech voor mij, maar voor de ontwikkelingen maakt het niet uit. (De valkjes zijn niet afhankelijk van mij voor hun ontwikkeling ;) )

    Vanmorgen is het weertje opperbest, maar heb ik met mijn zoon afgesproken om hem naar zijn gerepareerde auto te brengen bij een garage in Veghel. Ik baal wanneer hij meldt dat het wat later moet worden omdat zijn vriendin bij de kapper zit en er iemand op onze kleinzoon moet passen. Beetje stuurs zeg ik hem dat het dan twaalf uur gaat worden want ik ben niet meer te houden om naar De Mortel te rijden.

    Lullig genoeg blijkt de garage dan gesloten te zijn, dus beloof ik hem alsnog wel even te brengen voor twaalf uur. 

    Op het veldje zit een wielrenner met een kijkertje omhoog te turen. En omdat ik dat ook meteen doe, weten we zonder het elkaar te zeggen dat we voor de slechtvalken komen. 

    De eerste juuf is alweer lekker buiten en ook de tweede laat zich even zien. De ouders kijken vanaf hun vaste stekkies toe. Het is zo enorm leuk om deze eerste stapjes buiten mee te maken en dus vanaf de grond gade te slaan. Ik moet even lachen wanneer een kamikaze-duif zich op de toren boven het nest waagt. (De ouders zijn inmiddels weg)

    Het duurt even tot de juuf op de ring deze levende duif ontdekt. Is dit voor het eerst dat de juvies een levende duif zien zitten? Ja, natuurlijk, normaal worden ze als hapklare brokken afgeleverd.

    Zo lang de duif maar blijft zitten is er haast geen veiliger plek te bedenken, maar wanneer ze besluit te vertrekken loopt ze groot risico. Niet van de juvies nog hoor. Ik zet mijn camera even op filmen en volg de wandeling van de juvie van rechts naast de nestkast, onder het rooster door, onder de roostercam door en verder langs de rand van de ring. Zoals altijd stop ik natuurlijk net te vroeg met mijn opname want een paar tellen verder loopt het jonkie nog steeds onvervaard langs de rand en ondervind dan wat hinder van een van de ijzeren stangen die in boogjes naar de bliksemafleider op de rand lopen. Het lijkt een struikeling en het scheelt milimeters of de struikeling had er toe geleid dat de jongeling van de ring gedonderd was. (Niets te vrezen hoor, die was heus wel een ring lager gefladderd).

    De tijd vliegt voorbij en ik moet weg... ik zit al in de auto wanneer ik zowel voor als achter "klem" gereden wordt. het zijn Gerrit en Piet. Ik bespreek in het kort wat ik gezien heb en vertel dat de steekvlieg van gisteren "Grote Rupsendoder" blijkt te heten en dat ik hem bij Waarneming.nl heb gemeld. Dan moet ik echt weg...

    P1200840.jpgP1200841.jpgP1200843.jpgP1200846.jpgP1200847.jpgP1200848.jpgP1200852.jpgP1200854.jpgP1200858.jpgP1200865.jpgP1200867.jpgP1200868.jpgP1200869.jpgP1200873.jpgP1200874.jpgP1200875.jpgP1200878.jpgP1200879.jpgP1200885.jpgP1200889.jpg

     

    filmpje: