• Domino en Lucky Shot

    Ik ben al een paar dagen op zoek naar antwoorden op prangende vragen, want zoals meestal is de Vogelbescherming niet zo scheutig met info over Beleef De Lente.

    Wat ik wil weten is a: of de slechtvalken weer mee mogen doen en b: of dat ook weer de Mortelvalken zullen zijn. Vraag c: wanneer het precies gaat starten is dan van ondergeschikt belang.

    Om die reden volg ik af en toe de beelden op het Ustream-kanaal van VWG, dat een paar dagen on air was, maar nu alweer enkele dagen niet. De meeste info die ik kan vinden is de chat die vooral door Maria48 wordt gevuld, maar mij bewijst dat de valken er uberhaupt nog zijn. Ook de refresh staat alweer even stil. Blijft NK, maar ook daar heb ik de laatste weken niet veel geluk wanneer ik even kijk.

    Mijn laatste twee bezoekjes zijn rampzalig geweest, niet alleen heb ik de valken niet gezien, maar het ergste is de onmetelijke schade aan de bossen. Ik neem me voor om vanmiddag alleen voor het positieve te gaan. Op NK heb ik gezien (en daar op de chat van Ustream ook verslag van gedaan) dat de valken er zijn en dat er iets aan de hand schijnt te zijn.

    Nog even wat zakelijke handelingen, en natuurlijk even spieken naar de 3000 meter in Korea. Wow, daar wordt je vanzelf lyrisch van: Goud, Zilver, Zilver, Brons. Vier stuks Mr President, wie is er nu First?

    Op weg naar De Mortel zit ik achter een carnavalswagen, door een trekker aangedreven gaat het niet al te hard. De aard van de wagen doet mij vermoeden dat het een bonke-bonke wagen zal zijn. (En dan heb ik het niet over de Bonkevaart)

    Voorbij De Mortel scheur ik hem toch even voorbij om even later eenzaam in de berm bij het spottersveldje uit te stappen. Ik hoor de nijlganzen aan de andere kant van de Loop wel, maar ik wil eerst de stand van zaken op de toren in me opnemen. En dat is een teleurstelling: alweer geen enkele valk te zien! Ik kan een voorzichtige vloek niet onderdrukken. Dan maar even kijken naar de nijlganzen maar die blijken letterlijk gevlogen. Maar daar zie ik ze weer. Zo'n beetje voor de toren langs draaien ze richting de Loop terug en komen me dan op afstand voorbij. Het plaatje schiet ik wat achteloos.

    Ik blijf niet wachten op wat komen gaat en zet meteen de wandeling naar de achterkant van de toren in. De reiger achter de zandhoop laat ik maar voor wat ie is en verder gaat het langs de Loop. Verderop schrikken twee reigers op. Het is een zilverreiger en een blauwe reiger. Ik snap niet goed waarom ze voor mij op deze afstand al opvliegen. Even later zie ik dat twee mensen met twee honden bij het betonblok zijn gaan zitten en dat verklaart meer.

    Met een korte "eujj" wordt over en weer gegroet en dan slinger ik me door het poortje. Ik loop een eindje door en draai me dan naar de toren, "waar zitten ze?" Maar ze zitten helemaal nergens. Het valt me enorm tegen, maar ik zie dat de afgebroken boomtoppen het zicht op de toren wel iets makkelijker maken. Dat is dan maar positief te noemen.

    Ik loop terug en ga even bij het betonblok staan. Het zonnetje schijnt best fel en laag. Het is een beetje op de gok of ik beide reigers in beeld heb, maar ik schiet mijn plaatje. (Later zal blijken dat dit plaatje nog een geheel onverwacht ander vogeltje in beeld heeft gezet).

    Ik klim over het bruggetje en loop over het drassige veld in de richting van het weiland. Ik heb me zo voorgenomen om niets meer van de omgevallen bomen in beeld te nemen, maar wanneer ik zie met wat voor domino-effect deze reuzen tegen de vlakte zijn gegaan, kan ik niet anders dan even het slootje over te steken en van dichtbij te gaan kijken. En dan... dan hoor ik de valken. Weg sentiment, terug het veld op, naar de valken die ik zo gemist heb.

    De eerste kan ik nog net in beeld nemen wanneer de pootjes gestrekt worden om de landing op de hoge antenne in te zetten. Mooi is dit toch. Dan de ander die een rondje maakt en dan op het rooster lijkt te landen. Ik versnel mijn pas om naar het achtuurboompje te lopen vanwaar de nestkast goed zichtbaar is. De schaduwval maakt het lastig om te kieken, maar de valk zit er toch echt. Een tweede plaatje laat het beter zien. En dan... is de valk daar weg. 

    Het duurt niet lang of ik zie waar de tweede valk gebleven is: een etage hoger bij de kleine antenne. Ik besluit er een filmpje aan te wagen. 

    Dan loop ik terug naar de bosrand en besluit ook hier een filmpje te maken van de ravage die ik voorbijwandelend in beeld neem. Geen foto kan dit beter in beeld brengen. Ik probeer het positieve te benoemen, maar kom daar niet zo ver mee. Ik loop terug zet de valken nog even beide op de foto en wil dan gaan vertrekken, maar dan zie ik voor het zo beschadigde winkelhaak bosje achter het spottersveldje een buizerd laag vliegen. Zo laag dat ik de landing niet kan zien, maar ik weet dat ie er ergens moet zijn. De buizerd blijkt inderdaad te zijn geland en zit fraai in de zon bij de Loop. Na diverse plaatjes gemaakt te hebben vliegt ie plotseling op en gaat nog mooier in beeld zitten. Dat is het toetje van de dag.

    De acht kilometers naar huis leg ik met een grijns op mijn gezicht af. Mooie dag. Vanavond komt Tijn, onze kleine trots, logeren. Wat wil ik nog meer....

    ...

     

     

     

    P1170209.jpgP1170212.jpgP1170213.jpgP1170214.jpgP1170215.jpgP1170221.jpgP1170224.jpgP1170225.jpgP1170227.jpgP1170232.jpgP1170234.jpgP1170235.jpgP1170236.jpgP1170237.jpgP1170239.jpgP1170244.jpgP1170245.jpgP1170250.jpgP1170256.jpgP1170258.jpgP1170259.jpgP1170260.jpgP1170262.jpgP1170264.jpgP1170265.jpgP1170270.jpgP1170276.jpgP1170280.jpg

     

  • Een boreling

    Ik wacht al enkele dagen op een mailtje van een klant, wanneer de beslissing om wel of niet te gaan Mortelen nu toch wel echt genomen moet worden, besluit ik dat de klant mij lang genoeg heeft laten wachten en dat ik dus nu voorrang geef aan een Morteling.

    Maar dan is daar Wisky die de pret dreigt te bederven. Hij ligt lekker opgekruld op de bank te slapen wanneer hij opeens wakker wordt en gehaast overeind komt. Dan kokhalst ie een keer en dan.... getverderrie wat vind ik dat vies: hij braakt de bank onder met vieze groene smurrie. Waarschijnlijk afkomstig van takjes die hij telkens meent te moeten opvreten. Hij doet dat altijd zo snel dat je het nauwelijks ziet.

    De smurrie kan ik natuurlijk niet laten liggen. Vloekend ruim ik het met de rillingen over mijn rug op. Getver dat vind ik nou echt vies. 

    Een beetje vertraagd ga ik wat later alsnog op pad. Mensen die voor me rijden hebben kennelijk gehoord dat het plaatselijk glad is, nou, HIER NIET MEER. Ze horen het natuurlijk niet en ach, ik moet me er ook niet zo druk over maken.

    Wanneer ik al bijna bij het spottersveldje ben zie ik hoe de koeien staan te grazen. Een zwarte hoop ligt tussen hen in: ik vraag me af of dit al een kalfje kan zijn. Maar eerst zet ik de auto in de berm en zoek ik naar de toren. Direct rechts naast de toren vliegen wit ogende vogels alle kanten op. Ik probeer te begrijpen wat er aan de hand is, maar dan zie ik de beweging op de koektrommel. Daar zit een slechtvalk het begin te maken aan het plukken van een prooi. Witte veertjes stuiven alle kanten op. Aha. 

    In de bomen naast mij hoor ik meesjes en vinken en nog een bekend geluid dat ik nog niet meteen paraat heb. Het lukt om de vogels in beeld te krijgen en dan zie ik daar ook die derde soort: een roodborstje in zijn allerfelste voorjaarsrood.

    Dan ga ik op onderzoek uit naar de donkere hoop tussen de elf runderen die bij elkaar staan. Inderdaad het is een ongenummerd kalfje van een paar dagen oud.

    Ik kan de andere valk niet ontdekken al heb ik de indruk dat de etende valk af en toe naar hem roept: "als je nog wat wilt eten, moet je gauw komen!"

    Er gaat best wat tjd overheen en nog altijd zie ik veertjes sneeuwen. Dan opeens is daar de andere valk. Hij zoeft voor de toren langs. Opeens is daar ook de valk van de koektrommel. De ander zet nu op de koektrommel aan. Och kijk nou eens, bedenk ik wat vertederd, er ligt nog wat eten klaar. (Thuis zie ik echter dat het verhaal iets anders in elkaar steekt. De prooi is namelijk grotendeels meegenomen door de eerste valk en er ligt echt niet veel meer als restant op de trommel).

    Ik besluit dat ik nu snel naar huis moet om mijn gestelde doelen te kunnen halen.

     

    20180216_nestkast_wiphoek.jpg20180216_nestkast_wiphoek2.jpgP1170361.jpgP1170363.jpgP1170364.jpgP1170368.jpgP1170369.jpgP1170372.jpgP1170374.jpgP1170375.jpgP1170380.jpgP1170381.jpgP1170384.jpgP1170388.jpgP1170393.jpgP1170400.jpgP1170403.jpgP1170404.jpgP1170406.jpgP1170411.jpgP1170412.jpgP1170415.jpgP1170417.jpgP1170424.jpgP1170427.jpgP1170428.jpgP1170430.jpgP1170431.jpg
     

     

  • Geprikkeld, gepikeerd en toch niet bedrogen

    Gisteren is een aankoop van een maand geleden dan eindelijk binnen. Een hondenbezitter heeft een notoire eigenschap om zijn hond op het trottoir voor mijn huis te laten schijten en mij en onze buren met de troep te laten zitten. Een paar A4-tjes aan de lantaarnpalen met het verzoek de troep zelf op te ruimen hebben een weeklang effect gehad en vervolgens lagen ze er weer.

    Ik raakte er zo pissed over dat ik in een opwelling een spycam heb besteld, pas later besefte ik dat ik het pakketje rechtstreeks vanuit China zou ontvangen. De webwinkel had zo zijn merkwaardigheden dus nam ik al aan een wijze les te hebben geleerd met deze ad hoc aankoop. Ik meen altijd van mezelf dat ik daar te wijs voor ben, maar hmmm, dit was wellicht een miskleun.

    Toen gisteren DHL toch een pakketje kwam brengen realiseerde ik me dat ik geluk heb gehad. Ik heb een spy-cam binnen. Ik ga hem aansluiten en we zien wel of we de dader kunnen vangen.

    Mijn voorzichigheid is terug en ik besluit geen gebruik te maken van de betaalde cloudservice, heel China kijkt mee. Vanochtend heb ik geen dader betrapt, maar is mijn databundel voor deze maand helemaal op. 

    Dus wanneer ik ga Mortelen en dat ben ik wel van plan, dan zal ik niet met BDL mee kunnen gluren. Ik accepteer dat en nadat ik eerst even heb gesport en daarna gedoucht en voldoende ben opgedroogd kan ik mijn verhaal van de dag gaan beginnen.

    Op het veldje zit Piet met zijn scoop omhoog te turen, lang niet meer gezien. Korte begroeting en een snelle update: er zit er eentje aan de achterkant en ik denk eentje in de nestkast. Piet kan dat niet checken, ik wel, dus toch maar heel even BDL-en. Ja, hoor: eentje in de nestkast.

    De alom aanwezige brem (wilde peulen) bloeit prachtig. De struikjes staan zelfs bij bosjes in het veld. Ook langs de loop staan ze. En daar zien we ook jonge aanwas berkjes. Meteen begint het te kriebelen, mijn hooikoorts staat me weer in de weg. Het is niet alleen heftiger dan ooit, ook de overeenkomsten met de verschijnselen van Covid-19 zijn een beetje angstwekkend. Snel leg ik uit dat ik hooikoorts heb.

    Een wielrenner stopt op het veldje en gaat aan de tafel zitten. "Sorry, ik niet goed nederlands, maar dat peregrine falcons?" "Ja, dat klopt en ze hebben vier jongen". Ik denk dat de man Roemeens of zo is. Maar naarmate hij meer vragen stelt met een engels aandoend accent begin ik daar aan te twijfelen. Wanneer even later ook Gerrit zich bij ons aansluit (het veldje is groot genoeg om met zijn vieren de anderhalve meter regel meer dan ruim in acht te nemen), stelt de man nog een vraag, maar voegt er dan aan toe: "ik kom out scotland en spreek niet goed nedderlands maar iek learn het wel... beetje".

    "Dat gaat best goed", moedig ik hem aan. Dan is daar wat actie. We zien hoe een valk met een kleine prooi aan komt vliegen, deze landt op de tweede ring, blijft daar even zitten, vliegt weer op en verdwijnt aan de achterkant. Maar dan is daar nog een valk in de lucht, deze passeert de toren en draait boven ons een paar rondjes. Ik ben benieuwd naar de reactie vanaf de toren en laat de valk die ik nog steeds in mijn kijker had even los. Geen reactie van de toren en de valk ben ik kwijt. Piet is er van overtuigd dat dit een tweede kalenderjaar is. Ik kan het niet ontkennen noch bevestigen. Even later zien we weer wat beweging in de lucht. "Die heeft een prooitje bij zich", zegt Piet. Ik zie het ook, het lijkt wat groter dan een vink en heel wat kleiner dan een duif. "Veel kleiner", weet Piet. "Het is een restant", weet Gerrit die de prooi in de nestkast gebracht ziet worden. Tot mijn verbazing blijkt de nestkast leeg (althans, buiten de vier ukkies om). Dan komt de prooi binnen (onze beelden komen wat sneller dan die van de cams), restantje inderdaad.

    Op enig moment (ik ben even kwijt daarvoor of daarna) zien we opnieuw een valk naar de nestkast vliegen, ik knip op het mooiste moment (net voordat de pootjes het rooster raken, dat vind ik het ultieme moment om vast te leggen, okee, mijn tick, sorry.)

    Geelgorsjes en de zwarte specht trekken onze aandacht totdat Gerrit van het veldje loopt om te gaan klussen in zijn tuin en ik aanstalten maak voor de knakworstjes op zaterdag. Ik zie opeens een reebokje voor ons opdoemen. Het staart even naar de auto's die vlakbij de toren geparkeerd staan. Hondenuitlaters en wandelaars hebben er hun auto gestald. Wellicht heeft een van de honden dit reebokje opgeschrikt waardoor het nu voor ons op het veld staat. Snel maak ik er een paar plaatjes van voordat het zijn weg naar links richting de Loop vervolgt. "Piet, houdoe weer!"

    Het knusse plaatje van de 22e mocht niet ontbreken, dus aan dit kleine album toegevoegd:

    En een link naar het filmpje van het breken van het vierde ei kan ik ook niet weglaten ;)

     

    20200422-1917_together.jpgP1200479.jpgP1200481.jpgP1200482.jpgP1200484.jpgP1200485.jpgP1200492.jpgP1200493.jpgP1200494.jpgP1200497.jpg

     

     

  • Gouden Valentijnsdag

    Vanmorgen gaan Nederlandse dames opnieuw proberen een medaille binnen te slepen. Ditmaal op de 1000 meter en beste kanshebster in het oranje lijkt me Jorien ter Mors. Omdat de eerste race om 11:00u gaat starten geef ik mezelf nog even vrij om eerst nog even te gaan Mortelen. Ik controleer de gewoonlijke bronnen om te zien of er ergens een valk zichtbaar is.

    Tot mijn stomme verbazing zie ik op onverwachte plek bewegende beelden en laat me nu net op het juiste moment (opname-programma net aan) een valk op het rooster landen om onmiddellijk ook weer weg te vliegen. Meteen ook staat het beeld stil. Gehaast controleer ik de opname: "yep, staat er net op".

    Ik plaats het mini-filmpje snel op facebook en zie dat het al bijna half elf is. "Dat wordt een kort Mortelmoment", bedenk ik. Op TV hoor ik zeggen dat de uitzending van de 100 olympische schaatsmeters om half elf start. "Huh, dat zou toch elf uur zijn?"

    Ik wil deze sport niet missen en omdat Ireen al in de vierde rit start wil ik er op tijd bij zijn voor de buis. Even was ik vergeten dat sportuitzendingen tegenwoordig een half uur aan oeverloos vooraf gel*l vullen, maar deze keer heb ik er maar vrede mee. De Mortelrit zou de moeite niet waard zijn. Bovendien lijkt het ondertussen weer aardig stil voor de cams. Zou er weer gewerkt worden in, op of rond de toren?

    Het is weer goud voor Nederland en dus is deze Valentijnsdag weer enorm goed begonnen. Maar kort na de middag begint het toch weer aardig te kriebelen. Bovendien moet ik, omdat mijn hometrainer nu al ruim 2 maanden (!) stuk is, nodig op de overtollige kilo's gaan letten. Maandag, zo is me beloofd, zal de fiets definitief goed gerepareerd worden, dat is dan het vierde reparatiebezoek in die twee maanden.

    Wanneer de valken niet te vinden zijn aan de voorkant van de toren, besluit ik er niet al te lang op te wachten en ga ik wandelend op pad naar de achterkant. Ik nader de hoek nabij het bruggetje voorzichtig om niet een eventueel ijsvogeltje te verjagen. Maar dat is niet aanwezig. Vlakbij me hoor ik net over de Loop voorzichtig geklop. Het lijkt van een specht afkomstig, maar daar klinkt het weer erg zacht voor. Er zijn meer vogels die zaadjes in bomen verstopt hebben en die loskloppen. Hoe dan ook verder dan het geluid kan ik niets ontdekken. De zilverreiger zat aan de andere kant bij de Loop nabij het achtuurboompje, dus die verwacht ik verderop ook niet meer te zien. En dat klopt. Ik hoor vanalles maar ik kan niets ontdekken. Aan de achterkant blijken de slechtvalken ook niet verstopt en de gure wind laat me snel besluiten om van deze open vlakte te vertrekken.

    Bij het bruggetje besluit ik over te steken en dan via het bos naar de weilanden waar de trekkertrek gehouden werd te lopen. Daar heb ik ergens een buizerd gehoord. Het ijs op de poel is flink gegroeid en lijkt veilig betreedbaar. Ik ga het er niet op wagen en loop door. Het grote bospad is al vrijgemaakt. Er is flink gezaagd in het zwaar aangetaste bos. Helemaal op het eind ligt een den plat op de grond. Dat lijkt me een aardige plek om even te gaan observeren. En inderdaad zie en hoor ik de buizerds meteen. Pas wanneer ze voorbij de berken zijn kan ik er een paar plaatjes van maken. Dan besluit ik langs het smalle paadje naar het veld terug te lopen. Afgebroken takken maken de gang wat lastig, maar het lukt. Van drie kanten hoor ik nu het geluid van motorzagen. Eentje klinkt van erg dichtbij, vermoedelijk in het bos waar ik mijn auto voor heb staan.

    Ik wandel terug en zie hoe buurman Hans bij zijn buren aan het zagen is. hij steekt zijn hand op en maakt even een praatje. Een buizerd scheert over ons heen. Ik loop dan nog even terug naar het spottersveldje waar ik de slechtvalk op het puntje van de hoge antenne zie zitten. Ik haal hem zo dicht mogelijk bij maar kan niet zeggen wie dit nu is. Ik gok op VV maar ben allerminst zeker. Wanneer het schuifje op filmen gaat vliegt de valk opeens op en lukt het me niet om de in helmondse richting vertrekkende valk nog te volgen.

    Ik stap in mijn auto en rij naar huis, zeker niet ontevreden. Ik hoop dat er in het weekend ook nog ruimte is om nog een bezoekje af te leggen. Ik beloof echter niks. 

    Wanneer ik mijn verhaaltje schrijf en het scrollmenu doorloop op zoek naar het album van vandaag moet ik glimlachen, wat een lijst in al die jaren... 

    20180214_NK_antenne.jpg20180214_wiphoek.jpg20180214_wiphoek2.jpg20180214_wiphoek3.jpgP1170338.jpgP1170339.jpgP1170340.jpgP1170346.jpgP1170347.jpgP1170351.jpgP1170353.jpgP1170354.jpgP1170355.jpgP1170356.jpgP1170359.jpg

  • Rennen op de ring

    Ja hoor, ik was gisteren amper thuis of de eerste juuf waagde zich op de ring. Pech voor mij, maar voor de ontwikkelingen maakt het niet uit. (De valkjes zijn niet afhankelijk van mij voor hun ontwikkeling ;) )

    Vanmorgen is het weertje opperbest, maar heb ik met mijn zoon afgesproken om hem naar zijn gerepareerde auto te brengen bij een garage in Veghel. Ik baal wanneer hij meldt dat het wat later moet worden omdat zijn vriendin bij de kapper zit en er iemand op onze kleinzoon moet passen. Beetje stuurs zeg ik hem dat het dan twaalf uur gaat worden want ik ben niet meer te houden om naar De Mortel te rijden.

    Lullig genoeg blijkt de garage dan gesloten te zijn, dus beloof ik hem alsnog wel even te brengen voor twaalf uur. 

    Op het veldje zit een wielrenner met een kijkertje omhoog te turen. En omdat ik dat ook meteen doe, weten we zonder het elkaar te zeggen dat we voor de slechtvalken komen. 

    De eerste juuf is alweer lekker buiten en ook de tweede laat zich even zien. De ouders kijken vanaf hun vaste stekkies toe. Het is zo enorm leuk om deze eerste stapjes buiten mee te maken en dus vanaf de grond gade te slaan. Ik moet even lachen wanneer een kamikaze-duif zich op de toren boven het nest waagt. (De ouders zijn inmiddels weg)

    Het duurt even tot de juuf op de ring deze levende duif ontdekt. Is dit voor het eerst dat de juvies een levende duif zien zitten? Ja, natuurlijk, normaal worden ze als hapklare brokken afgeleverd.

    Zo lang de duif maar blijft zitten is er haast geen veiliger plek te bedenken, maar wanneer ze besluit te vertrekken loopt ze groot risico. Niet van de juvies nog hoor. Ik zet mijn camera even op filmen en volg de wandeling van de juvie van rechts naast de nestkast, onder het rooster door, onder de roostercam door en verder langs de rand van de ring. Zoals altijd stop ik natuurlijk net te vroeg met mijn opname want een paar tellen verder loopt het jonkie nog steeds onvervaard langs de rand en ondervind dan wat hinder van een van de ijzeren stangen die in boogjes naar de bliksemafleider op de rand lopen. Het lijkt een struikeling en het scheelt milimeters of de struikeling had er toe geleid dat de jongeling van de ring gedonderd was. (Niets te vrezen hoor, die was heus wel een ring lager gefladderd).

    De tijd vliegt voorbij en ik moet weg... ik zit al in de auto wanneer ik zowel voor als achter "klem" gereden wordt. het zijn Gerrit en Piet. Ik bespreek in het kort wat ik gezien heb en vertel dat de steekvlieg van gisteren "Grote Rupsendoder" blijkt te heten en dat ik hem bij Waarneming.nl heb gemeld. Dan moet ik echt weg...

    P1200840.jpgP1200841.jpgP1200843.jpgP1200846.jpgP1200847.jpgP1200848.jpgP1200852.jpgP1200854.jpgP1200858.jpgP1200865.jpgP1200867.jpgP1200868.jpgP1200869.jpgP1200873.jpgP1200874.jpgP1200875.jpgP1200878.jpgP1200879.jpgP1200885.jpgP1200889.jpg

     

    filmpje: