• Professional Plus

    Gisteren werd ik gebeld door het hostingbedrijf. Omdat ik meerdere accounts bij ze heb lopen mocht ik mijn Kuiko.nl account gratis opwaarderen tot "Professional Plus". Is veel sneller, is veel meer opslag etcetera etcetera. Doen natuurlijk. 

    Dus beste lezer, geniet van mijn Professional Plus website ;)

    Vanmorgen is het redelijk droog wanneer ik met Wisky op stap ga en het ziet er naar uit dat het ook zo even zal blijven. Batterijtje is opgeladen, HD kaartje zit in het toestel, dus... de Mortelgang kan worden gemaakt.

    Bij mijn aankomst zie ik weer de volle cirkel halverwege de hoge antenne. Is ze dat? Dat is ze! Het is een nieuw plekje waar V zich tegenwoordig regelmatig begeeft. Je moet erg opletten want het valt niet een twee drie op dat er een valk in die kabellus zit.

    Verder kan ik niet heel veel ontdekken, dus ga ik maar aan de wandel. Vlakbij de toren zie ik een paar afzettingshekjes. Aha, daar ligt een flinke 8 vormige bos dikke glasvezelkabel. Ik weet niet of er ook een lijntje de toren in zal gaan, maar de buurt gaat binnenkort op glasvezel, zover is wel duidelijk.

    Bij de Loop tuur ik even langs de oevers. Iets te zien? Nee, aan het einde zit wel een reiger en nog verder vliegt er ook eentje rond. Ik stap verder, op pad naar de reiger. Die volgt de andere reiger, zodat ik redelijk dichtbij kan komen voordat ie me in de gaten krijgt. Een wandelaar komt me tegemoet bij het slingerpoortje. Goededag en dan passeren we elkaar. Ik loop verder zodat ik de achterkant van de toren kan bekijken. Niks!

    De wandelaar zit even een paar seconden op het bankje en stapt weer verder wanneer ik hem opnieuw nader. Weer probeer ik te zien of er vis in de Loop te ontdekken valt. Niets te zien.

    Voor me klapt het poortje dicht, de automatische mompel dat dit ook wat zachter kan, pers ik tussen mijn lippen door. Ik kan me wel opwinden, maar wat verandert er door? Niks. Even later ga ik ook over de Loop en door het poortje. Met een nauwelijks hoorbaar tikje sluit ik het poortje achter mijn kont en loop ik naar de kleine paddenpoel. Geen geplons. Verder gaat het langs de Loop, eenden kwaken verontwaardigd op. Met veel kabaal vliegt het aan alle kanten op. Ook duiven doen mee, in binnen een paar tellen lijkt alles in paniek. De buizerd doet ook mee.

    Ik loop verder tot aan het achtuurboompje op het hoekje "Snelle Loop, veld en weiland:" daar kijk ik naar de toren. Valk op het rooster. Foto, verder. Omdat de buizerd vrij dichtbij roept loop ik langs de rand van het weiland het bos in. Ik zie de schim, knip. Verder. Ik ontdek de nestplaats, markeer die in mijn geheugen en loop verder. Wanneer ik de omgevallen bomen van ruim een jaar geleden zie bekruipt me opnieuw het trieste gevoel. Dan kom ik bij het berkje vlakbij de grote poel. Het is afgebroken en ligt vol half vergane gaten op de grond. Ook het stuk dat nog wel overeind staat zit vol van gaten: wat heeft er uit dit boompje veel jong leven uitgevlogen: bonte spechten, spreeuwen tientallen gaten verraden de nestjes die er in zijn uitgehakt door de spechten en later zijn overgenomen door de spreeuwen.

    Op de rand van het dak zit bij de grote antenne een vrij grote valk. Ik denk dat het V is en sla er veel niet veel extra acht op. Bij de grote omgevallen eik schiet ik een plaatje alsof ik de grote storm herbeleef. De wind is inderdaad krachtig, maar niet stormachtig. Dan hoor ik geluid uit de richting van de voor mij onzichtbare nestkast. Een valk vliegt er rondjes, veel rondjes en vanuit de nestkast lijkt dit alles behalve gewaardeerd te worden. De valk bij de antenne is weg. Ik zie nog steeds maar één valk dus kan ik niet met zekerheid zeggen dat dit een indringer is. Maar dat duurt niet lang. Opeens is daar die andere valk. De rondjesdraaier schrikt zich kennelijk rot en maakt zich weg, opnieuw richting Helmond zoals eerder deze week ook al was. De valk die ineens opdoemde gaat er achteraan. Overtuigend: wegwezen jij, maar zolang ik ze kan volgen gaat het er niet hard aan toe. Ik besluit verder te gaan met waar ik mee bezig was: de omgevallen eik op de foto zetten. Dan loop ik terug naar de toren. Mijn mobiel trilt een keer ten teken dat ik mijn minimumgrens aan dagelijkse stappen al behaald heb. Over de Loop, langs de toren, langs de kabels, naar het spottersveldje. Daar rolt een auto voor de mijne de berm in. Ik heb zo'n vermoeden dat ik weet wie dat zijn. Twee personen stappen uit, ik had er drie verwacht. Het zijn wel degelijk Coriena en Birdie, Margootje is er niet bij. We praten wat bij en zien dan dat er auto's bij de toren stoppen. "Aha, het geluid zal worden gerepareerd", denk ik te weten. Maar het blijkt vrijwilligersdag van BDL te zijn. "Hmm", klinkt dit ietwat bedenkelijk? 

    Dat klopt dan ook. De valken reageren niet of nauwelijks wanneer de bezoekers binnen zijn, dat maakt mijn aanvankelijke bedenkingen dan gedeeltelijk wel weer goed. Zeker wanneer even nadat ook Gerrit arriveert er plotseling een actie vanaf de toren te zien is. De valk duikt naar beneden en gaat een prooi achterna die over de Loop in de richting van het bos daarachter (links van ons) vliegt. Rangggg, raak, hebbes. Het moet M haast zijn die deze succesvolle aanval op een klein vogeltje (spreeuwtje?) uitvoert. 

    Het is al tijden geleden dat we dit zo goed en aan deze kant van de toren hebben kunnen zien gebeuren. Bijna altijd was het de laatste jaren dat dit precies achter boomtoppen rechts van ons gebeurde. 

    Maar nu is het helemaal voor onze ogen gebeurd en dat is werkelijk prachtig om te zien. M blijkt een zeer goede jager, al gaat zijn voorkeur wel (nog) uit naar kleine prooien.

    We genieten en hebben allemaal een opgevoerd adrenalinegehalte gekregen. 

    "Dat hebben ze daar in de toren gemist", de reactie komt spontaan op, maar wordt door het hele kwartet ervaren (zo denk ik te zien).

    Aangezien ik vandaag hoog bezoek mag verwachten van zowel een kleindochter waar Opa Ton even op mag passen, als onze kleinzoon waar we later vandaag met zijn tweetjes op mogen gaan passen, besluit ik naar huis te gaan zodat ik mijn verhaaltje in elk geval nog even op kan gaan tekenen.

     

    P1190416.jpgP1190417.jpgP1190418.jpgP1190423.jpgP1190424.jpgP1190435.jpgP1190436.jpgP1190437.jpgP1190439.jpgP1190442.jpgP1190443.jpgP1190447.jpgP1190449.jpgP1190452.jpgP1190453.jpgP1190454.jpgP1190457.jpgP1190460.jpgP1190464.jpgP1190472.jpgP1190476.jpgP1190477.jpgP1190478.jpgP1190480.jpgP1190481.jpg

     

  • Voetbalvriend

    Gisteren kwam mijn vrouw opeens binnen met een heel slecht bericht. Ze huilde en vertelde het verhaal. "Tinie is plotseling aan een hartstilstand overleden". En hoewel het zinnetje erg abstract oogt, wist ik onmiddellijk wie zij bedoelde. 

    Tinie is mijn grootste voetbalvriend. Hij was secretaris en later voorzitter in een tijd dat de club hem hard nodig had en hij deed een beroep op mij om hem bij te staan. Ook daarna bleven we elkaar altijd langs de rand van het veld op dezelfde plek (een meter of wat naast de cornervlag) opzoeken. De droge humor van hem is om nooit meer te vergeten. En om slecht nieuws te verwerken is er voor mij maar één plek: de omgeving van de Morteltoren.

    Het is geen vraag of ik even zal gaan Mortelen, al had het veertien graden gevroren, ik moet gewoon gaan. Ik ben er blij mee dat ik de eerste minuten alleen ben. Ik zie hoe een valk zich op de kleine antenne bij de wiphoek plaatst. Wandelaars komen langs en een van hen vraagt of er al iets te zien is. Mijn "ja" blijft zonder verdere uitleg en op de weg wordt gelachen. "Ja, zittie, maar hai zî nie wah". "Déh vroegde gai um ôk nie".

    Het zijn drie, vier seconden dat ik naar de weg kijk, het is voldoende voor de valk om spoorloos te verdwijnen. De valk in de nestkast zie ik op de refreshbeelden nog zitten. Ik ga maar aan de wandel. Dat is voor nu het beste dat ik kan doen... voor mezelf.

    Ik ben in het bos wanneer ik de wandelaars door het klappoortje zie gaan. Bij de laatste verwacht ik een knal, maar zij sluit het poortje zachtjes achter haar. "Hmm, eigenlijk krijg ik al een beetje spijt van mijn korte antwoord", peins ik. Ik ga zelf langs de Loop naar de achterkant van de toren. Ik zie hoe in de rechter vertakking van de Loop een tak in het water omhoog steekt. Het is een ideale plek voor een ijsvogeltje en daarom denk ik zeker dat deze tak er om dat doel in de Loop is gestoken.

    Op de toren is ook aan de achterkant geen valk te zien. Ik had niet echt iets anders verwacht, maar het ging me ook veel meer om de wandeling dan om de feiten. Sterker nog: ik hoor allerlei vogeltjes maar doe geen enkele moeite om ze te zien.

    Wel valt het me op dat de groene specht roept en van drie zijden antwoord krijgt. Dat is een hoopgevend feit.

    Wanneer ik voor de keus sta om over het bruggetje te gaan of terug te keren naar het spottersveldje, zie ik dat er mensen op het veldje zijn. Een van hen is Gerrit. Ik loop terug. Wanneer ik op het veldje stap is er behalve Gerrit nog één persoon meer. Ik vertel Gerrit over de treurnis van gisteren. Soms is het erg fijn om gewoon je verhaal te kunnen doen (lezer: wat je nu leest is ook niets anders dan dat).

    Wanneer we alleen achterblijven zien we opeens iets vreemds. Op de hoge antenne zit een valk en een ander gaat er naast zitten. Ik grap dat het lijkt of ze gaan paren, maar er blijkt wat anders loos. De ene valk verlaat de antenne en de ander volgt na een seconde of wat. En opeens is daar nog een volgende valk. In de lucht gaat het er niet al te vriendelijk aan toe. Gerrit ziet op de resfreshbeelden dat er nog een valk in de nestkast zit. Vier valken?

    De drie in de lucht vormen een twee tegen een meerderheid en de eenling wordt overtuigend weggebracht. De nestkast is nu leeg. Dan realiseren wij ons dat de cambeelden natuurlijk behoorlijk achter lopen op de werkelijkheid. We vragen ons nu af of het er wel vier waren.

    Wat later zet ik precies op tijd op de foto dat M de nestkast verlaat. Hij maakt vaart en hoogte en ik vermoed dat ie een prooi gezien heeft. Een volgend moment zie ik boven het bos een valk met ballast opdoemen. "Prooi !!!", roep ik. Gerrit ziet wat ik bedoel. Is het M die met deze zware duif aan komt zetten? Ik denk dat M op het moment dat de valk met prooi omhoog kwam, zelf iets verder naar rechts zat. De prooi is zwaar en moet wel een duif zijn. De duif wordt mee naar de koektrommel getorst waar er wat korte plukhandelingen zijn. Dan gaat de prooi weer mee de lucht in. Ondertussen komt ook Piet op het veldje gelopen. Voor het eerst dit seizoen zijn zowel Piet als Gerrit als ikzelf  bij elkaar op het veldje. Ik denk te weten dat de prooi mee naar de nestkast gaat en neem die maar alvast in beeld. Maar telkens worden de rondjes om de toren zwaarder en uit eindelijk landt de valk ergens op het dak waar wij het niet kunnen zien.

    In de nestkast zit een valk. We hebben er weer twee,... en een mooie duif.

    P1190555.jpgP1190556.jpgP1190561.jpgP1190562.jpgP1190563.jpgP1190564.jpgP1190565.jpgP1190569.jpgP1190571.jpgP1190574.jpgP1190575.jpgP1190579.jpgP1190580.jpgP1190583.jpgP1190585.jpgP1190586.jpgP1190587.jpgP1190588.jpgP1190589.jpgP1190591.jpg